Danıştay 7. Daire E.2022/4286 K.2024/949

Dava konusu istem: Davacı adına 2021 yılında tescilli muhtelif tarih ve sayılı 72 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi muhteviyatı eşya için gözetim kıymeti üzerinden ödenen gümrük vergisi ve ek mali yükümlülüğün eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi istemiyle yapılan başvuruların reddine dair kararlara vaki itirazın reddi yolundaki işlemin iptali ile fazladan ödenen tutarın tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine hükmedilmesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... Vergi Mahkemesinin... tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla.

Mahkemece yapılan hesaplama sonucunda uyuşmazlık konusu tutarın gözetim uygulamasından doğan vergi farkını aşmadığı anlaşılmış olup, İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ kapsamında düzenlenen kayıt belgesine göre belirlenen kıymetin 4458 sayılı Gümrük Kanunu uyarınca saptanan gerçek satış bedeli olmaması ve ithalata ilişkin olarak yapılan bir yurt dışı araştırmasına dayanmaması karşısında, davacı tarafından beyannameler ekinde ibraz edilen satış faturalarındaki birim kıymet ile idarece belirlenen kıymet arasındaki fark nedeniyle ortada kanunen ödenmesi gereken bir vergi bulunmadığından,

dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline ve fazladan ödenen vergilerin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faizi ile birlikte davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dairelerince verilen 23/09/2022 tarihli ara kararına cevaben davalı idarece dosyaya sunulan hesaplama tablosunun incelenmesinden; gözetim uygulaması dışında fazladan ödenen gümrük vergisinin ve ek mali yükümlülüğün bulunmadığı görüldüğünden, istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyaya ait vergilerin yükümlünün beyanı doğrultusunda tahsil edilerek gümrük işlemlerinin tamamlandığı, "beyanın bağlayıcılığı ilkesi" doğrultusunda yükümlünün ticaret politikası önlemlerinden kaçınmak amacıyla kendi beyanıyla gümrük kıymetini artırdığı durumlarda iade edilemeyeceği, Danıştay İçtihadı Birleştirme Kurulu'nun 02/07/1966 tarih ve E:1965/13, K:1966/6 sayılı kararında, kanunen ödenmemeleri gerektiği halde tahakkuk etmiş ve ödenmiş vergilerin yanlışlıkla alındığı ve fuzulen tahsil olunduğunun açık olması koşuluyla geri verilebileceğinin belirtildiği,

4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi koşullarının olayda gerçekleşmediği, ek mali yükümlülük, gümrük vergisi dışında alınan ve adet veya kilo üzerinden hesaplanarak genel bütçeye kaydedilen bir irat olduğundan anılan madde kapsamında iadesinin mümkün olmadığı, tahsil tarihinden değil dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesinin gerektiği, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.