Danıştay 7. Daire E.2022/4569 K.2024/5084

Dava konusu istem: Davacı adına, ikametgahının alt kısmında bulunan deposunda bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına dayanılarak, 2016 yılının Kasım dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, sigaraların davacının evinin deposunda ele geçirildiğinin davacının da imzası bulunan tutanak ile sabit olduğu, öte yandan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3. maddesinin 18. fıkrasına muhalefet suçu sebebiyle yapılan yargılama sonucunda ...Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile davacı hakkında mahkumiyet kararı verildiği de göz önüne alındığında, bulundurma fiilinin davacı nezdinde gerçekleştiği sonucuna ulaşıldığından, davacı adına tarh edilen vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ceza davasında verilen kararın henüz kesinleşmediği, sigaraların imha edilmiş olması nedeniyle herhangi bir vergi borcunun doğmayacağı, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.