Danıştay 7. Daire E.2022/4571 K.2024/5086

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, takdir komisyonu kararına istinaden, 2014 yılının Eylül dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi, kesilen vergi ziyaı cezası, gecikme faizi, yargı harcı ve yargılama giderlerinin tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, ödeme emri içeriğinde yer alan özel tüketim vergisi ve vergi ziyaı cezasına karşı açılan davada, Mahkemelerinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddedilmesi üzerine düzenlenen ...no'lu ihbarnamenin davacıya tebliğ edildiği ve dava konusu edilmediğinin anlaşılması karşısında, tahakkuku gerçekleşen ve vadesinde ödenmeyen amme alacaklarının tahsili amacıyla davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bandrolsüz sigaralara ilişkin özel tüketim vergisinin tarh edilmesine ve cezanın kesilmesine ilişkin yetkinin gümrük idarelerinde olduğu, adli yargıda yapılan yargılama sonucunda haklarında hapis ve adli para cezası verildiğinden dava konusu ödeme emri içeriği alacakların mükerrer olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.