Danıştay 7. Daire E.2022/4590 K.2024/1740

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ... tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşyanın kıymetinin, İthalatta Gözetim Uygulanmasına İlişkin Tebliğ'de öngörülen birim kıymete yükseltilmesi suretiyle beyan edilerek ödenen gümrük, ilave gümrük ve katma değer vergilerinin, eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi isteminin reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali ve fazladan ödenen tutarın ödeme tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, faiz isteminin ... tarih ve ... sayılı beyanname dışında kalan 12 adet beyannameye ilişkin yasal faiz oranını aşan kısmına hasren incelendiği, yurt dışı giderin artırılması suretiyle gözetim kıymeti üzerinden beyan edilen 12 adet serbest dolaşıma giriş beyannamesinin vergilerin geri verilmesinde 6183 sayılı Kanun'a göre belirlenen tecil faiziyle iade edilmesine ilişkin yasal değişikliğin yürürlüğe girdiği 07/11/2019 tarihinden önce tescil edildiğinin anlaşıldığı,

buna göre, anılan serbest dolaşıma giriş beyannamelerinin 07/11/2019 tarihinden önce tescil edilmiş olması karşısında, gümrük yükümlülüğünün başladığı beyannamelerin tescil tarihi itibarıyla, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'da öngörülen yasal faiz oranında hesaplanacak faiziyle iade edilmesinin gerektiği, anılan tarihte yürürlükte olmayan hükme dayanılarak tecil faiziyle iadesine ilişkin hüküm fıkrasının yasal faiz oranını aşan kısmında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle faiz isteminin 12 adet beyannameye ilişkin yasal faiz oranını aşan kısmı yönünden davanın reddine,

492 sayılı Harçlar Kanunu 3 sayılı tarifesi uyarınca hesaplanarak karara bağlanan nispi harç ile istinaf ve temyiz aşamalarında idareden alınmayan harcın davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Yasal değişikliğin sonucunun davacıya yükletilmesinin hukuka aykırı olduğu, faize ilişkin bozma kararının da hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan mahkeme kararının, faiz isteminin ... tarih ve ... sayılı beyanname dışında kalan 12 adet beyannameye ilişkin yasal faiz oranını aşan kısmına ilişkin hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.

Temyiz isteminin, kararın, yargılama giderlerine ilişkin bölümüne gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesi ile değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden, her ne kadar temyize konu kararın, ... tarih ve ... sayılı beyanname dışında kalan 12 adet beyannameye ilişkin fazladan ödenen vergilerin yasal faiz oranını aşan kısmı bakımından davanın reddine hükmedilmiş ise de, dava dilekçesinde davacının faiz isteminin yasal faize ilişkin olduğu, yargılama sonucunda da fazladan ödenen vergilerin yasal faiziyle iadesine karar verildiği hususu gözetildiğinde, istinaf ve temyiz aşamasında yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması hukuka uygun düşmemiş olup davalı idareye yüklenmesi icap etmektedir.

Bu husus, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç bulunmayan düzeltilmesi mümkün eksiklik olarak görüldüğünden, kararın yargılama giderleri yönünden düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.