Danıştay 7. Daire E.2022/596 K.2023/4080

Dava konusu istem: Davacı hakkında 2011 yılına ilişkin olarak veraset ve intikal vergisi yönünden yapılan inceleme neticesinde düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden res'en tarh edilen veraset ve intikal vergisi ile kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine; olayda, ivazsız olarak intikal ettiği ileri sürülen taşınmazlar nedeniyle, veraset ve intikal vergisi beyannamesi verilmediğinden bahisle işlem tesis edilmiş ise de; 2011 yılında gerçekleşen ivazsız intikallerin davalı idarenin bilgisine 2013 yılında girdiğinin tespit edilmesi sebebiyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 342. maddesi gereğince beyana davet edilip edilmediğinin ara kararla sorulması üzerine davalı idarece verilen cevaptan 15 günlük ek sürenin verilmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Vergi inceleme raporu ve incelemeye başlama tutanağı ile uzlaşmanın vaki olmadığına ilişkin tutanak teknik anlamda süre ve mühlet verme beyanı mahiyetinde olduğundan, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.