Danıştay 7. Daire E.2022/730 K.2023/4071

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (II) sayılı listenin 87.04 gümrük tarife istatistik pozisyonunda beyan edilerek satışı gerçekleştirilen aracın, 87.03 pozisyonunda yer alan araca dönüştürülmesi nedeniyle salınan özel tüketim vergisi ve kesilen vergi ziyaı cezasının 5838 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un geçici 3. maddesi hükmü uyarınca kaldırılması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlem ile anılan işleme karşı yapılan şikayet başvurusunun reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, Mahkemelerinin 05/10/2021 tarihli ara kararıyla, davalı idareden davacı adına yapılan cezalı tarhiyatın 5838 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca terkin edilip edilmediğinin sorulduğu, davalı idarece gönderilen cevap yazısı ve eklerinin incelenmesinden, uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyatın ...Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptali üzerine, cezalı tarhiyatın düzeltme fişi ile terkin edildiği görüldüğünden, bakılan davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına;

uyuşmazlık konusu cezalı tarhiyat dava açıldıktan sonraki bir tarihte düzenlenen düzeltme fişi ile terkin edildiğinden, yargılama giderlerinin dava açılmasına sebebiyet veren davalı idare üzerinde bırakılmasına ve aleyhlerine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davanın konusuz kalmasına davalı idare sebebiyet vermediğinden, lehlerine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.