Danıştay 7. Daire E.2023/1155 K.2023/4666

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, araca eklenmek suretiyle satışı yapılan otomatik ayna, çelik jant, boya koruyucu gibi aksesuarların bedellerinin satış faturasına dahil edilmediğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2018 yılının Ocak ilâ Aralık dönemlerine ilişkin olarak re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezaları ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirketin sadece motorlu kara taşıtlarının perakende ticareti ile değil, genel bakım ve onarım hizmetleri faaliyetiyle de iştigal ettiği, bu iki faaliyet konusunun birbirinden bağımsız olduğu, genel bakım ve onarım hizmetleri faaliyetlerinin motorlu kara taşıtlarının perakende ticareti faaliyetiyle ilgisinin bulunmadığı, yurt dışından ithal edilen araçların genel bakım ve onarım hizmetleri faaliyetinin özel tüketim vergisine tabi olduğu yönünde bir düzenleme bulunmadığı,

yurt dışından ithal edilen ve davacının bayilik sözleşmesi kapsamında satın aldığı araçların satış bedelleri üzerinden zaten özel tüketim vergisi hesaplandığı, alıcının aracı istediği servise bakım ve onarım için götürebileceği gibi istediği firmaya giderek aksesuar taktırabileceği ve söz konusu işlemin aracın satışından sonra da yapılabileceği, özel tüketim vergisine tabi olan faaliyetin yurt dışından ithal edilen aracın nihai tüketiciye yapılan ilk satışı olduğu, davacı firmanın aksesuar alış ve satışları için ayrıca fatura düzenlediği,

bu itibarla davacı adına re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık görülmediği; diğer yandan, aksesuar bedelleri özel tüketim vergisi matrahına dahil unsurlardan olmadığı için bu aşamada verilmesi ve alınması icap eden bir faturanın varlığından söz edilemeyeceğinden, kesilen özel usulsüzlük cezasında da hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, Mahkemece Kanun'un hatalı yorumlandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.