Danıştay 7. Daire E.2023/1330 K.2023/3037

Dava konusu istem: Davacının satışını gerçekleştirdiği araçlar için düşük bedelli fatura düzenlenmek suretiyle özel tüketim vergisinin eksik beyan edildiğinden bahisle, düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden 2011 yılı Şubat ilâ Temmuz, Eylül, Ekim ve Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 26/10/2021 tarih ve 31640 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesi ile değişik hali dikkate alındığında, artırım tutarının kesinleşen ve tekerrüre esas alınan cezadan fazla olamayacağı yolundaki düzenleme uyarınca, tekerrüre esas cezaya ait ihbarname ile kesilen ceza tutarının 20,70-TL olduğu, dolayısıyla tekerrür fiili nedeniyle söz konusu dönemler için arttırım tutarının 20,70-TL'yi aşamayacağı anlaşıldığından,

vergi ziyaı cezalarının anılan tutarı aşan kısımlarında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen de dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlem hukuka uygun olduğundan kararın aleyhe olan kısmının bozulması gerektiği ileri sürmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir