Danıştay 7. Daire E.2023/14 K.2023/3169

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarihli … sayılı, … tarihli … sayılı ve … tarihli … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleriyle, nihai kullanım izni ile ithal edilen eşyanın gümrük idaresinden izni alınmaksızın satışının gerçekleştirildiğinin tespit edilmesi üzerine, davacı şirket adına tanzim edilen nihai kullanım izinlerinin iptal edildiğinden bahisle, ithal edilen eşyanın yurda girişinde tahakkuk ettirilerek teminata bağlanan gümrük ve katma değer vergilerinin tahsili amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 56. maddesi uyarınca tesis edilen işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, 6183 sayılı Kanun'un 55 ve/veya 56. maddesi uyarınca, bir kamu alacağının ödeme emriyle ve/veya teminatın paraya çevrilerek tahsil edilebilmesinin ön koşulunun, vadesinin geçmiş olmasına karşın ödemede bulunulmaması olduğuna göre, nihai kullanım izni kapsamında, gümrük vergilerinden istisna olarak ithal edilen eşyaların girişi esnasında tahakkuk ettirilerek kısmi ya da tamamı teminata bağlanan ve şartların ihlal edilmesi halinde tahsili gereken vergiler için, ödenmesi gereken vade günü belli olmadığından,

anılan Kanun'un yukarıda değinilen 55 ve/veya 56. maddesi uyarınca tesis edilecek işlemden önce, aynı Kanun'un 37. maddesi uyarınca işlem tesis edilerek, alacağın vadesinin belirlenmesi gerektiğinden, alacağın ödenmesi için davacıya vade tanınmadan tesis edildiği anlaşılan işlemde bu sebeple hukuki isabet görülmediği gerekçesiyle davaya konu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Nihai kullanım izninin iptal edilmiş olması nedeniyle, başlangıçta tahakkuku yapılan ve tahsilatı ertelenen vergilerin tahsiline yönelik olarak tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararların Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu kararın, Danıştay Yedinci Dairesinin 16/05/2022 tarih ve E:2020/612, K:2022/2066 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.