Danıştay 7. Daire E.2023/1856 K.2023/2845

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tanzimli … tarih ve … sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında ithal edilen eşyaların tax free faturaları ile işlem görmesine karşın, fatura üzerinde belge sayısı ve belge sayısını içeren satır kodunun yer almaması sebebiyle ihracat taahhüt hesabına sayılmayarak fiili ihracatın gerçekleştirilmediğinden bahisle yapılan kaynak kullanımını destekleme fonu payı tahakkuku ile Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davacı şirket adına tanzimli … tarih ve … sayılı dahilde işleme izin belgesi kapsamında ithal edilen eşyaların tax free faturaları ile işlem gören ancak fatura üzerinde belge sayısı ve belge sayısını içeren satır kodunun yer almaması sebebiyle faturalara ilişkin şekli düzeltmeler mevzuata uygun bulunmayarak eşyanın ihracat taahhüt hesabına sayılmadığı anlaşılan olayda, belge tarihinden uzun zaman sonra Ticaret Bakanlığı Marmara Bölge Müdürlüğünün 06/09/2018 tarihli yazısı ile müeyyide uygulandığı,

anılan dahilde işleme izin belgesiyle ilgili olarak eşyanın yurt dışı edilmediğine dair rejim şartlarının ihlal edildiği yönünde davalı idarece yapılan somut bir tespit bulunmadığı gibi, davacının ihraç ettiği mamuller için ödediği katma değer vergisini, yeminli mali müşavirler tarafından düzenlenen katma değer vergisi iade raporlarına istinaden nakden iade aldığı, davalı idarenin de aksi yönde bir itirazının bulunmadığı görüldüğünden, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı,

öte yandan, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesinin 1. fıkrası uyarınca eşyaların gümrüklenmiş değerlerinin iki katı tutarında para cezası karara bağlanmış ise de, bahsi geçen hükmün değişik halinin, 28/03/2013 tarih ve 6455 sayılı Kanun'un 15. maddesiyle, 11/04/2013 tarih ve 28615 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, gümrük yükümlülüğünün doğduğu tarihte, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında para cezasının karara bağlanacağı yolunda bir hüküm mevcut olmadığı,

davacının fiilinin gerçekleştiği tarih itibarıyla yürürlükte olan mevzuat uyarınca sorumlu tutulmasının gerektiği, aksinin kabulü "Kanunsuz suç ve ceza olmaz" ilkesine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davacı hakkında tesis edilen para cezasına ilişkin işlemde de hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu kaynak kullanımını destekleme fonu payı tahakkuku ve para cezasına ilişkin işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ekonomi Bakanlığı Marmara Bölge Müdürlüğünün davalı idareye gönderdiği 06/09/2018 tarihli yazısında, … tarih ve … sayılı Dahilde İşleme İzin Belgesinin müeyyide uygulanarak kapatıldığının bildirildiği, aynı yazı ile, bir özel faturanın belge ihracaat taahhüdüne sayılabilmesi için bu fatura üzerinde belge sayısının ve/veya belge sayısını içeren satır kodunun yer almasının zorunlu olduğu, taahhüt kapatma işlemi için Ekonomi Bakanlığına sunulan nüshalarda kaşe ile eklenmiş olan bilgilerin Gümrük İdaresinde yer alan nüshalara eklenmemiş olduğunun anlaşıldığı, bu durumda, faturalarda yapılan düzeltmelerin usulüne uygun olmadığı,

dahilde işleme izin belgesinde yer alan satır kodunun mal tanımına uygun olmadığı, yurt içinde işleme faaliyeti bulunmadığından tax free faturaların ihracat taahhüdüne sayılmadığı, tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Bölge idare mahkemesi kararlarının, Danıştay tarafından bozulması halinde, yeniden verilecek kararlara karşı Danıştaya yapılacak temyiz başvurularının, ancak, mahkemece bozma esaslarına uyulmuş olup olmadığı yönünden incelenmesi mümkün olup, dosyanın incelenmesinden, mahkemenin bozma kararına uyduğu anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, bölge idare mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu kararın, Dairemizin 03/11/2022 tarih ve E:2021/4685, K:2022/4255 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu mahkeme kararı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.