Danıştay 7. Daire E.2023/1890 K.2024/1359

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; vergi tekniği raporunun, sonrasında düzenlenecek olan vergi inceleme raporunun ekini oluşturacağı ve içeriğinde tarhiyat önerisi yer almayan ancak vergi inceleme raporuna dayanak teşkil eden hazırlayıcı işlem niteliğinde olduğu,

olayda, davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerden hareketle özel tüketim vergisi yönünden bir inceleme raporu düzenlendiğine dair bir iddiada bulunulmadığı gibi, uyuşmazlık konusu ihbarnamelerde, vergiler ve cezaların dayanağı olarak söz konusu vergi tekniği raporunun gösterildiğinin anlaşılması karşısında, dava konusu vergi ve cezalara yasal olarak dayanak olabilecek bir vergi inceleme raporu düzenlenmeden tesis edilen işlemlerde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Vergi tekniği raporu ile özel tüketim vergisine ilişkin olarak yapılan tespitler için ayrıca bir vergi inceleme raporunun düzenlenmesi gerektiği yolunda herhangi bir yasal zorunluluğun bulunmadığı, davacının ilgili dönemlerdeki yağlama yağı alışlarının tamamını gerçekleştirdiği ...

Petrol Sanayi Ticaret Anonim Şirketinin sahte belge düzenlediği yolunda tespitler içeren vergi tekniği raporu uyarınca elde edilen komisyon geliri yönünden ilgili dönem için yapılan cezalı tarhiyatların iptali istemiyle açılan davanın reddine dair ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına yönelik istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin E:... sayılı dosyasında incelemesinin devam ettiği; davacı şirket hakkında 2019 ve 2020 takvim yılı hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenleme yönünden incelenmesi sonucunda tanzim edilen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporu esas alınmak suretiyle, elde edilen komisyon geliri üzerinden ilgili dönem için re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasına karşı açılan davada ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:.... K:... sayılı vergiler ve üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine dair hüküm fıkrasına yönelik istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K... sayılı kararı ile kesin olarak reddedildiği, davacı şirketin satış faturalarındaki uyuşmazlık konusu döneme ait özel tüketim vergisi iade edilen 38.24 pozisyonunda yer alan "pas önleyici müstahzar" ürününü üretmediği ve bu ürünün üretimine ilişkin olarak kayıtlarındaki "yağlama yağı" alışlarının gerçek olmadığı, dolayısıyla mahsuben iade hakkının bulunmadığı hususları gerek kendisi, gerekse mamül aldığı firma hakkında düzenlenen raporlardan açıkça anlaşıldığından,

davacı adına yapılan cezalı tarhiyatta hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulü ile mahkeme kararının kaldırılmasından sonra, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tarhiyata dayanak alınan vergi tekniği raporunun eksik inceleme ve varsayıma dayandığı, vergi inceleme raporu yerine vergi tekniği raporuna dayanılarak yapılan cezalı tarhiyatın hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı hakkındaki vergi tekniği raporu ile komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiğinin tespit edilmesi üzerine özel tüketim vergisinin haksız olarak iade edildiğinden bahisle 2019 yılının Mayıs ayının (1.) ve (2.) ile Haziran ayının (1.) dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ve kesilen vergi ziyaı cezalarına ilişkin işlemlerin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 3. maddesinin (B) bendinde, vergilendirmede vergiyi doğuran olayın ve bu olaya ilişkin işlemlerin gerçek mahiyetinin esas olduğunun öngörüldüğü; 134. maddesinin 1. fıkrasında da, vergi incelemesinden amacın, ödenmesi gereken vergilerin doğruluğunu araştırarak, tespit etmek ve sağlamak olduğu açıklanmıştır.

31/10/2011 tarih ve 28101 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Vergi Denetim Kurulu Yönetmeliği'nin 56. maddesine göre, vergi müfettişlerinin çalışmalarının sonuçlarını, işlerin özelliğine göre vergi inceleme raporu ile tespit edecekleri kurala bağlanmış, 57. maddesinde, vergi inceleme raporları, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu uyarınca yapılan vergi incelemeleri sonrasında saptanan hususların ifade edildiği raporlar olarak tanımlanmış, vergi tekniği raporları ise,

yürütülmekte olan incelemelerde birden fazla mükellefi veya vergi türünü ya da aynı mükellefin birden fazla vergilendirme dönemini kapsayan eleştiri konusu yapılabilecek hususların tespit edilmesi halinde, konunun tek bir raporda ifade edilebilmesi amacıyla düzenlenen raporlar olarak nitelendirilmiş ve vergi tekniği raporlarının, düzenlenecek vergi inceleme raporlarının ekini oluşturacağı kuralı getirilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bu hükümlerden, ilgilileri hakkında herhangi bir vergilendirme işlemi barındırmayan ve icrai olmayan vergi tekniği raporlarının, vergi inceleme raporlarının ekini oluşturduğu, ya da incelemeler sırasında saptanan ancak beyan dönemi henüz gelmemiş vergilerle ilgili olarak saptanan hususlarda ilgili makamları bilgilendirdiği, takdir komisyonlarına ve vergi inceleme raporlarına veri teşkil etmek amacıyla düzenlenmekte olduğu anlaşılmaktadır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının 2019 ve 2020 yıllarına ait hesap ve işlemlerinin sahte belge düzenleme yönünden incelenmesi sonucunda ... tarih ve... sayılı vergi tekniği raporunun düzenlendiği, anılan raporun sonuç bölümünün 5.2 başlığında, davacı tarafından 2019 ve 2020 yıllarında haksız özel tüketim vergisi iadesi almak için gerçekte bir mal teslimi veya hizmet ifasına dayanmayan ve komisyon karşılığında düzenlenen sahte belgeler olduğu tespit edilen satış faturaları muhteviyatı ürünün 3824.99.9200.39 gümrük tarife istatistik pozisyonunda bulunduğu,

ancak böyle bir ürünü üretmek için teknik anlamda yeterli kapasiteye sahip olmaması nedeniyle özel tüketim vergisi yönünden mahsuben iade talebinin reddedilmesinin önerildiği görülmektedir.

İcrai işlem ve vergilendirme işlemi niteliği taşımayan vergi tekniği raporunda yer alan bu tespitlere dayanılarak re'sen salınan vergiler ve kesilen cezalarda hukuka uyarlık bulunmadığından, yargılama süreci bölümünde yer alan gerekçeyle davaya konu vergiler ve cezalara ilişkin işlemlerin iptali istemiyle açılan davanın reddine dair bölge idare mahkemesi kararında isabet görülmemiştir.