Danıştay 7. Daire E.2023/2073 K.2024/2247

Dava konusu istem: Davacı adına, satın aldığı madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine ikame ederek kullanmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 2012 yılının Ocak, Nisan ila Eylül, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri de uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Bozma kararı üzerine, 2012 yılının Ocak, Nisan ila Eylül, Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergilerinin hukuka uygun olduğu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halinde, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) cezadan fazla olamayacağı yönünde getirilen kural gereği tekerrüre esas alınan cezanın tutarı 350,00 TL olduğundan,

davacı adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ile verginin bir katı tutarında kesilen vergi ziyaı cezası ve tekerrür uygulanan vergi ziyaı cezasının anılan tutara isabet eden kısımlarında hukuka aykırılık; aşan kısmında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen de dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2011 yılı Mart dönemine ilişkin pişmanlıkla beyanname verdiği ve pişmanlık hükümlerini yerine getirmediğinden düzeltme işlemi yapılarak mükellefe ceza kesildiği, kesilen cezalar için tarhiyat sonrası uzlaşmaya gidildiğinden mükellef adına dava konusu yapılan 2012 yılına ait vergi ziyaı cezalarında tekerrür hükümleri uygulandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.