Danıştay 7. Daire E.2023/2087 K.2024/2248

Dava konusu istem: Davacı adına, satın aldığı madeni yağları daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi olan motorin yerine ikame ederek kullanmak suretiyle vergi ziyaına sebebiyet verdiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 2011 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile Şubat ve sonraki dönemleri için tekerrür hükümleri de uygulanarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:Bozma kararı üzerine, 2011 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen özel tüketim vergilerinin hukuka uygun olduğu, tekerrür hükmünün uygulanmasına neden olan vergi ziyaı cezasının 2011 yılının Mart dönemine ilişkin olarak kesilen ve 08/09/2011 tarihinde uzlaşılarak kesinleşen vergi ziyaı cezasına dayandığı,

oysa tekerrüre esas alınacak sonraki eylemin daha önce işlenmiş bir fiil için kesilen aynı türden cezanın kesinleşme tarihini takip eden beş yıl içinde gerçekleşmiş olması gerektiği, bu nedenle tekerrüre esas alınması mümkün bulunmadığından vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle özel tüketim vergileri ve bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları yönünden davanın reddine, vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımlarının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2011 yılının Mart dönemine ilişkin pişmanlıkla verdiği ve pişmanlık hükümlerini yerine getirmediğinden düzeltme işlemi yapılarak mükellefe ceza kesildiği ve kesilen cezalar için tarhiyat sonrası uzlaşmaya gidildiğinden mükellef adına dava konusu yapılan 2011 yılında kesilen vergi ziyaı cezalarında tekerrür hükümleri uygulandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.