Danıştay 7. Daire E.2023/2096 K.2024/3655

... Gümrük Müdürlüğü VEKİLİ : Av. ...

KARŞI TARAF (DAVACI) : ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının aleyhlerine olan kısmının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Geçici ithalat rejimi kapsamında 02/12/2015 tarihinde yurda getirilen davacı adına kayıtlı ... plakalı aracın yasal süresi içerisinde yurt dışına çıkışının yapılmadığından bahisle 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 238. maddesi uyarınca gümrüklenmiş değerin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yeniden yapılan inceleme sonucunda; ticari kullanıma mahsus kara taşıtının geçici ithalat rejimi kapsamında süresi içerisinde mazeretsiz olarak ihraç edilmemesi nedeniyle 4458 sayılı Kanun'un 238. maddesi hükmünün ihlal edildiği sonucuna varıldığı, dava konusu olay ve işlem tarihinden sonra ceza miktarında yükümlüler lehine 7190 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik karşısında;

gümrük mevzuatından kaynaklanan para cezaları bakımından da uygulanacağı açık olan "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki ceza hukukunun temel ilkesi çerçevesinde dava konusu işlemin (para cezasının) miktarı bakımından hukuki değerlendirme yapılmasının gerektiği, sonradan yürürlüğe giren kanun değişikliğinin davacı şirket hakkında uygulanmasının "fail lehine kanunun geriye yürümesi" ilkesinin bir gereği olduğu, dava konusu 202.694,23-₺ tutarındaki para cezasının;

dava dosyasına davalı idarece sunulan tahakkuk tablosuna göre aracın gümrük vergileri toplamı olan 26.103,88-₺ ile bu miktar üzerinden davalı idarece, aracın yurda giriş yaptığı 02/12/2015 tarihi ile rejim ihlalinin tespit edildiği 28/11/2016 tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'a göre tespit edilen gecikme zammı oranında hesaplanacak faizin toplamı kadarlık kısmında hukuka aykırılık,

aşan kısmında ise lehe kanun uygulaması nedeniyle hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle para cezasının 26.103,88-₺ gümrük vergileri ile bu tutar üzerinden 02/12/2015 tarihi ile 28/11/2016 tarihine kadar geçen süre için 6183 sayılı Kanuna göre tespit edilen gecikme zammı oranında davalı idarece hesaplanacak faizin toplamı kadarlık kısmı yönünden davanın reddine; aşan kısmı yönünden ise işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geçici ithalat rejimi kapsamında yurda getirilen davacı adına kayıtlı aracın, yurtta kalma süresini 217 gün aştığının tespit edildiği, davacı tarafından herhangi bir süre uzatım talebinde bulunulmadığı gibi aracın arızalandığı iddia edilmesine rağmen araç arızasına bağlı olarak mücbir sebep nedeniyle ek süre istenilmediği, lehe kanun hükümlerinin uygulanması ilkesinin ceza hukukunda sanık lehine olan hükümlerin uygulanmasında geçerli olduğu, idare hukukunda uygulanacağına dair mevzuatta herhangi bir hüküm bulunmadığı, vergilerin yasallığı ilkesinin ve idarenin vergiyi doğuran olayla bağlılığının belirlilik ilkesinin ön koşulu olduğu,

vergi yükümlülerinin hukuki güvenliğinin sağlanabilmesi için kişisel vergi yükünün açık olarak önceden hesaplanabilmesi ve tahmin edilebilmesi gerektiği, vergi hukukunda kıyas yasağının belirlilik ilkesini tamamladığı, dava konusu ceza kararından çok sonra yürürlüğe giren yasal düzenlemenin somut olaya "yasaların geriye yürümezliği" ilkesi gereği uygulanamayacağı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın iptale ilişkin hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.