Danıştay 7. Daire E.2023/2190 K.2025/100

Dava konusu istem: Davacı tarafından satın alınan düşük tutarda özel tüketim vergisine tabi madeni yağın daha yüksek tutarda özel tüketim vergisine tabi motorine ikame olarak satıldığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca 2016 yılının Ocak ilâ Aralık aylarının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak re’sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, olayda davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitler göz önüne alındığında davacıdan madeni yağ alan alıcılardan ifadesine başvurulanların motorine göre daha düşük özel tüketim vergisine tabi madeni yağı motorine ikame olarak araçlarında kullandıkları hususu sabit olduğundan, dava konusu cezalı tarhiyatın ifadesine başvurulan alıcılara tekabül eden kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın bu yönden reddine karar verilmiş ve davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

... Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla hükmedilen vekalet ücretinin Danıştay tarafından verilen karar ile onandığı, kısmen bozma kararı üzerine ... Bölge İdare Mahkemesi... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile tekrar davacı vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin mükerrerlik teşkil edeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dosyanın incelenmesinden; ilk derece mahkemesince verilen davanın reddi yolundaki karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü suretiyle dava konusu cezalı tarhiyatın iptaline dair kararın temyizi üzerine Dairemizin 19/10/2022 tarih ve E:2022/2019, K:2022/3955 sayılı kararı ile, dava konusu cezalı tarhiyatın;

ifadesine başvurulmayan alıcılara tekabül eden kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz başvurusu reddedilerek anılan hüküm fıkrasının onanması ile vergi dava dairesince karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinin kesinleştiği, işlemin ifadesine başvurulan alıcılara isabet eden kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrasının ise bozulması üzerine,

temyize konu edilen kararla davanın bu yönden reddedilerek davacı vekili lehine yeniden vekalet ücretine hükmedilirken, davalı idare vekili için hüküm kurulmasına yer olmadığı yolunda karar verildiği anlaşılmış olup, davacı vekili lehine hükmedilerek kesinleşmiş bir vekalet ücretinin bulunmasına karşın yeniden vekalet ücretine hükmedilmesi ve Dairemizin kısmen bozma kararına uyulması suretiyle dava kısmen reddedildiği halde davalı idare vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka uygun düşmemekle birlikte,

yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan bu hususların 2577 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca düzeltilmesi mümkün yanlışlıklar kapsamında bulunduğu sonucuna ulaşılmıştır.