Danıştay 7. Daire E.2023/2244 K.2024/4046

Dava konusu istem: Davacı tarafından ithal edilen ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan malların, bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığı belirtilerek, 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı kapsamında 2015 yılının Eylül ilâ Aralık dönemleri için ödenen özel tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun, Kanunda öngörülen süre içinde elektronik ortamda yapılmadığından ve iadesi talep edilen bir kısım tutarın olması gerekenden fazla olduğundan bahisle reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, Maliye Bakanlığının vergi farklılaştırmasını, verginin mükellefe veya vergiye tâbi işlemlere taraf olanlara iadesi yöntemi ile uygulamaya, teminat istemeye, bu teminatın türü, tutarı ve çözümüne ilişkin usul ve esaslar ile verginin iadesine ilişkin usul ve esasları belirlemeye yetkili olmakla birlikte iade talepleri konusunda Kanun'da herhangi bir süre sınırlandırmasının öngörülmediği,

süreye ilişkin hakkın özüne dokunabilecek düzenlemelerin Anayasa'nın belirlediği sınırlar dahilinde, ancak, Kanunla yapılabileceği, bu durumda, Tebliğ ile belirlenen süre içerisinde başvuru yapılmadığından bahisle tesis edilen dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, öte yandan, davacının 04/08/2017 tarihli başvuruyla iadesini talep ettiği vergi tutarının, 12 aylık sürenin geçirilmesinden dolayı ilk başvurusundan çıkartmak durumunda kaldığı tutar olduğunun görülmesi karşısında, işlemde bu yönüyle de hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Davacının iadesini istediği tutarların sadece 12 aylık sürenin geçirilmesinden dolayı ilk başvurusundan çıkartmak durumunda kaldığı tutardan ibaret olup olmadığı, davacının ithal ettiği ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan malların, bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanılıp kullanılmadığına dair idarenin bir tespitinin bulunup bulunulmadığının araştırılması, yani dava konusu işlemin sebep unsurunun araştırılması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken aksi yöndeki temyiz istemine konu kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.