Danıştay 7. Daire E.2023/2267 K.2024/1905

Dava konusu istem: Davacı tarafından, aerosol üretiminde kullanmak taahhüdüyle satın alınan LPG'nin herhangi bir üretimde kullanılmayıp doğrudan satıldığının tespit edildiğinden bahisle 2014 yılının Ocak ilâ Ekim ve Aralık dönemlerine; haksız olarak iade edilen özel tüketim vergilerinin geri alınması amacıyla 2014 yılının Aralık dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri, tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezaları ile hakkında düzenlenen vergi inceleme ve vergi tekniği raporlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararı üzerine, 2014 yılının Ocak ilâ Ekim ve Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile; haksız olarak iade edilen özel tüketim vergilerinin geri alınması amacıyla 2014 yılının Aralık dönemine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri üzerinden üç kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmına hasren yeniden yapılan inceleme sonucunda;

davacı hakkında 2013 ve 2014 yılları hesap ve işlemlerinin aerosol üretim taahhüdüyle alınan LPG'lerin amacı dışında kullanılmasıyla ilgili olarak düzenlenen vergi tekniği raporunda; ...

LPG Dolum Tevzii İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'nden alındığı ve üretimde kullanıldığı belirtilen kokusuz LPG'nin aslında alınmadığı, alınmış ise de farklı şekilde değerlendirildiği tespitlerine yer verilerek kokusuz LPG'lerin piyasaya otogaz olarak sürüldüğü sonucuna ulaşılmakla birlikte bunun kimin tarafından gerçekleştirildiğinin tespiti mümkün olmadığından, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrasında yer alan müteselsil sorumluluk esasları çerçevesinde üretici firma olan davacı şirket adına işlem yapılması gerektiğinin belirtildiği,

bu durumda, söz konusu malları teslim almadığı yönünde tespitlerin yer aldığı vergi tekniği raporu dikkate alındığında davacı şirketin 4760 sayılı Kanun'un 13. maddesinin 2. fıkrası uyarınca müteselsilen sorumlu tutulabilmesinin mümkün olmadığı, dolayısıyla dava konusu vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarında hukuka uygunluk bulunmadığı,

öte yandan, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılan kısmının, "lehe olan kanun hükümlerinin geçmişe yürüyeceği" yolundaki Ceza Hukukunun temel ilkesi çerçevesinde, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'la değişik halindeki, artırım tutarının kesinleşen (tekerrüre esas alınan) cezadan fazla olamayacağı yolundaki düzenleme uyarınca haksız olarak iade edilen özel tüketim vergilerinin geri alınması amacıyla re'sen tarh edilen üç kat vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergilerinin tekerrür nedeniyle arttırılan bölümünün 510,00-TL'ye isabet eden kısmında hukuka aykırılık,

bu tutarı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle, 2014 yılının Ocak ilâ Ekim ve Aralık dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile 2014 yılının Aralık ayının 1 ve 2. dönemlerine ilişkin olarak tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının 510,00-TL yi aşan kısmın iptaline; bu miktara isabet eden kısmı yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2014 hesap döneminde aerosol üretiminde kullanmak üzere aldığı LPG yi amacı dışında kullandığı ve gerçek bir üretimin olduğu görüntüsünü vermek için sahte fatura kullandığı hususları tespit edildiğinden, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, bölge idare mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu kararın 2014 yılının Ocak ila Ekim ve Aralık dönemlerine ait cezalı tarhiyatların iptaline ilişkin hüküm fıkrasının Dairemizin 26/11/2021 tarih ve E:2020/57, K:2021/5223 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu kararın anılan hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Öte yandan, temyize konu kararın cezanın tekerrüre isabet eden kısmının kısmen iptaline ilişkin hüküm fıkrası da usul ve hukuka uygun olup, davalı idarenin temyiz dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının da bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.