Danıştay 7. Daire E.2023/2598 K.2023/3441

Dava konusu istem: Davacının hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılının Aralık ayının (1.) dönemine ilişkin re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun bozma kararı üzerine; dosyasının incelenmesinden, davacının aldığı müstahzar yağların tamamının yakıt olarak kullanıldığından bahisle tarh ve ceza kesme işlemi tesis edilmiş ise de, yağların ne kadarının akaryakıt olarak kullanıldığı yönünde hukuken kabul edilebilir nitelikte yeterli araştırma ve inceleme yapılmaksızın, ispat külfetini doğrudan ve yalnızca davacıya yüklemek kaydıyla söz konusu yağların,

akaryakıt haricinde bir yerde kullanıldığının tevsik edilemediği ve bu nedenle yağların tamamının akaryakıt olarak kullanıldığının kabul edilmesi suretiyle re'sen tarh edilen özel tüketim vergisi ve bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu işlemin iptali yolunda verilen kararın temyiz edilmesi üzerine Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 25/01/2023 tarih ve E:2022/1759, K:2023/42 sayılı kararıyla, temyiz isteminin bozma kararına uygunluk yönünden reddine;

kararın bozma kapsamı dışında kalan hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinin sonuçlandırılması için dosyanın Danıştay Yedinci Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tüm teknik ve fiziki araştırmalar yapılarak, sistemler üzerinden gerçekleştirilen karşılaştırmalar neticesinde davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu ile satın alınan madeni yağların yakıt olarak kullandığının tespit edildiği, bu nedenle, davacının 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 2. fıkrası gereğinde sorumlu olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.