Danıştay 7. Daire E.2023/2661 K.2024/3896

Dava konusu istem: Davacı adına, bandrolsüz sigara bulundurduğunun tespit edildiğinden bahisle, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca takdir komisyonu kararına istinaden, 2015 yılının Aralık dönemi için re'sen tarh edilen özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine yapılan incelemeden, davacının sürücüsü olduğu... plakalı araçla uygulama noktasında yapılan dur ihtarına uymayarak kaçması üzerine yapılan takip neticesi 2 km sonra durdurulduğu, yapılan aramada aracın kasasının taban kısmında metal ve ahşaptan yapılmış plakalarla kapatılmış bölmede bandrolü bulunmayan, özel etiketi veya işareti olmayan sigaraların ele geçirildiği, davacının araçta kaçak sigara bulunduğunu kabul ettiği, durumun çok sayıda kolluk görevlisi ile ihtirazı kayıt konulmaksızın davacı tarafından birlikte imzalanan 18/12/2015 tarihli tutanak ile kayıt altına alındığı,

bu durumda bandrolsüz sigaraları bulundurma fiilinin davacı nezdinde gerçekleştiği anlaşıldığından dava konusu cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarh edilen verginin zaman aşımına uğradığını, ele geçirilen kaçak sigaralarla ilgili olarak işlem tesis etmeye davalı idarenin yetkisinin bulunmadığını ileri sürmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.