Danıştay 7. Daire E.2023/2921 K.2024/39

… Havalimanı … Gümrük Müdürlüğü- … VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVACI) : … Mobil Bilgi Teknolojileri Elektrik Elektronik Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi … Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli … tarih ve … sayılı, … tarih ve … sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı eşya kıymetinin, gözetim kıymetine yükseltilmesi suretiyle beyan edilerek ödenen özel tüketim ve katma değer vergilerinin, eşyaya ait faturada gösterilen kıymete göre hesaplanan tutardan fazlasının 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211. maddesi uyarınca iadesi isteminin reddine dair karara vaki itirazın reddi yolundaki işlemin iptali ve fazladan ödenen tutarın hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; ithalatta gözetim uygulaması nedeniyle idari makamlarca çıkarılan genelge ve tebliğlerin talimatları doğrultusunda, ithal edilen eşyanın faturasında yer alan birim kıymetinin, gözetim tebliğinde belirtilen referans kıymete yükseltilmek ve aradaki kıymet farkı yurt dışı gideri olarak beyan edilmek suretiyle vergi tahakkuk ettirildiği, eşyanın gümrük kıymetinin satış bedeli yöntemine göre belirlenen fiyat olduğu, bu haliyle uyuşmazlıkta Gümrük Kanunu'nun 211. maddesinin öngördüğü şekilde kanunen alınmaması gereken bir verginin söz konusu olduğu,

bununla birlikte 28/07/2021 tarih ve 31551 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7333 sayılı Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 13. maddesi ile, 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 211.

Maddesinin 1. fıkrasının ikinci paragrafına “kasten yaptığı bir tahrifat” ibaresinden sonra gelmek üzere “veya ticaret politikası önlemlerine tabi eşyanın gümrük kıymetinin yükümlünün kendi beyanı ile artırılması” ibaresi eklendiği, mevzuatın önceki halinde açıkça bu durumun geri verme ve kaldırmaya tabi olmadığına ilişkin bir düzenleme bulunmadığı aksine uygulamada geri verme ve kaldırma kapsamına girdiğinin kabul edildiği,

anılan düzenlemenin yürürlük tarihinden sonra tescil edilen beyannamelere ilişkin olarak uygulanması gerektiği, dava konusu beyannamelerin ise düzenlemenin yürürlük tarihinde önce tescil edilmesi nedeniyle somut uyuşmazlığa uygulanamayacağının anlaşıldığı, bu nedenle, gözetim tebliğinde belirtilen referans kıymetten kaynaklanan fark vergilerde ve bu vergilerin iadesi isteminin reddine ilişkin karara vaki itirazın reddinde hukuki isabet bulunmadığı;

fazla ödenen tutarın 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 216. maddesinin 1. fıkrası uyarınca tecil faiziyle iadesinin icap ettiği gerekçesiyle, davaya konu işlemin iptaline, ödenen verginin tahsil tarihinden itibaren hesaplanacak tecil faiziyle birlikte iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.