Danıştay 7. Daire E.2023/2946 K.2024/2957

Dava konusu istem: Davacı tarafından ithal edilen 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'na ekli (I) sayılı listenin (B) cetvelinde yer alan malların, bu listeye dahil olmayan malların imalinde kullanıldığı belirtilerek, 2012/3792 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı kapsamında 2015 yılının Ocak ilâ Mayıs dönemleri için ödenen özel tüketim vergisinin iadesi istemiyle yapılan başvurulara dair dilekçelerin süresi içerisinde elektronik ortamda verilmediği ve yağlama müstahzarlarının bir kısmının ithal tarihini takip eden on iki ay içerisinde üretimde kullanılmadığından bahisle, reddine ilişkin işlemin iptali ile iadesi istenilen vergilerin talep tarihinden itibaren hesaplanacak faiziyle birlikte iadesi istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, uyuşmazlığın mahrum kalınan tutarın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine ilişkin hüküm fıkrasına hasren incelendiği, olayda, mahsuben iade istemine konu vergiler nedeniyle davacı tarafından haksız bir ödemede bulunulmadığı gibi, davacının tasarrufundan yoksun kaldığı bir meblağ da söz konusu olmadığından, idarenin uhdesinde haksız yere bulunan bir varlıktan bahsetmenin mümkün olmadığı,

ayrıca idarece, mahsuben iade taleplerinin, mahsup dilekçesinin vergi dairesine verildiği tarihteki tutarlar üzerinden yerine getirileceği, dolayısıyla iadeye konu edilen vergilere ilişkin olarak davacının faiz isteminde hukuka uygunluk bulunmaması nedeniyle mahsup yoluyla iadesine hükmedilen vergilere ilişkin faiz isteminin reddinin icap ettiği gerekçesiyle davanın bu yönden reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarenin hukuka aykırı eylem ve işlemlerinden doğan zararın idare tarafından karşılanması gerektiği bu kapsamda, idarenin uhdesinde kalan tutarın faiziyle birlikte iade edilmesinin zorunlu olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bölge idare mahkemelerince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 14/12/2022 tarih ve E:2019/2647, K:2022/5141 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.