Danıştay 7. Daire E.2023/3210 K.2024/1741

Dava konusu istem: Davacı adına tescilli ..., ..., ..., ... tarih ve sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri muhteviyatı 83.08 gümrük tarife pozisyonunda beyan ve ithal edilen "fermuar" ticari tanımlı eşyanın, 96.07 pozisyonunda yer aldığı ve e-kayıt belgesi uygulamasına tabi olduğundan bahisle ek olarak tahakkuk ettirilen dampinge karşı vergi, gümrük ve katma değer vergileri ve 4458 sayılı Gümrük Kanunu'nun 235. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendi uyarınca eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarında karara bağlanan para cezasına vaki itirazın reddine dair işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, ... Vergi Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, davalı idareye 02/06/2017 tarihinde; davacıya 01/06/2017 tarihinde tebliğ edildiği, taraflarca bu karara karşı otuz (30) günlük yasal süre geçirildikten sonra istinaf başvurusunda bulunulduğu gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesinde, vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağının hüküm altına alındığı, bu düzenleme uyarınca kararın davalı idarenin vekiline tebliğ edilmesi gerekirken, idareye tebliğ edildiği, usulsüz yapılan tebligat nedeniyle öğrenme tarihinin esas alınması ve başvurunun süresinde yapıldığının kabul edilmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.