Danıştay 7. Daire E.2023/3290 K.2023/4768

Karar düzeltme talep edenlerin iddiaları

Davacı tarafından; gerekçeli karar hakkının ihlal edildiği, dosyaya ibraz ettiği beyan ve delillerin incelenmesinden davalı idarenin dava konusu işlemi gerçekleştirirken takdir yetkisini keyfileştirdiği, sübjektif unsurlara dayandığı, hukuk devleti ve kanunilik ilkesinden uzaklaştığının anlaşıldığı, dolayısıyla tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, davalı idarece; tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, temyiz incelemesi neticesinde verilen kararın usul ve kanuna aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMASI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

... Vergi Mahkemesi kararının ve davalı idarenin temyiz dilekçesinin davacı vekiline tebliğinden itibaren 30 gün içinde temyiz başvurusunda bulunulmaması nedeniyle, mahkeme kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleştiği, anılan hüküm fıkrasına yönelik davacının karar düzeltme isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği, davalı idarenin karar düzeltme isteminin ise reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının karar düzeltme istemi yönünden;

Dairemizce davalı idarenin temyiz talebi reddedilerek onanan ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının davacı vekiline 29/01/2023 tarihinde; davalı idarenin temyiz dilekçesinin davacı vekiline 25/02/2023 tarihinde tebliğ edildiği, davalı idarenin Mahkeme kararındaki maddi hataya yönelik yanlışlığın düzeltilmesi istemi üzerine, 22/03/2023 tarihinde yanlışlığın düzeltilmesine karar verildiği, Mahkeme kararındaki maddi hata düzeltilerek ara kararla birlikte davacı vekiline 09/04/2023 tarihinde tebliğ edilmesi üzerine davacı tarafından, 08/05/2023 tarihli dilekçe ile temyiz başvurusunda bulunulduğu,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'la değiştirilen 46. maddesinin 2. fıkrasında.

"Özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarına karşı tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde Danıştayda temyiz yoluna başvurulabilir." hükmüne yer verildiği, davacının karara karşı temyiz süresinin, 28/02/2023 tarihinde; karşı temyiz süresinin ise 27/03/2023 tarihinde sona ermesinden çok sonra 08/05/2023 tarihli dilekçe ile, Dairemizin 03/05/2023 tarihli onama kararından sonra, temyiz başvurusunda bulunulduğu, davacıya 09/04/2023 tarihinde tebliğ edilen Mahkeme kararında yapılan yanlışlığın düzeltilmesinin, maddi hataya ilişkin olduğu,

kararın esasına etkili olmadığı, idari yargılama usulünde karara karşı kanun yoluna başvuru sürelerinin hak düşürücü süre niteliğinde olduğu, 09/04/2023 tarihinde yapılan karar tebliğinin sona eren temyiz süresini canlandırmayacağı açık olup, mahkeme kararının davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kesinleştiği ve şekli anlamda kesin hüküm oluşturduğu anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkeme kararının, davanın reddine ilişkin hüküm fıkrasının kesinleşmesi ve şekli anlamda kesin hüküm oluşturması nedeniyle anılan hüküm fıkrasına yönelik davacının karar düzeltme isteminin esasının incelenmesine olanak bulunmamaktadır.

Davalı idarenin karar düzeltme istemine gelince;

Dava daireleri ve İdari veya Vergi Dava Daireleri Kurulları kararlarının düzeltme yoluyla yeniden incelenebilmeleri, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'la yürürlükten kaldırılan ve aynı Kanun'un 27. maddesiyle eklenen Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmaya devam olunan (mülga) 54. maddesinde yazılı nedenlerden birinin bulunması ile mümkündür.

Dilekçede ileri sürülen düzeltme nedenlerinin anılan maddede sayılan nedenlere uymadığı anlaşılmıştır.