Danıştay 7. Daire E.2023/3369 K.2025/648

Dava konusu istem: Davacı şirket adına 2017, 2018, 2020 ve 2021 yıllarının muhtelif dönemlerine ilişkin özel tüketim vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi, gecikme zammı ve yargı harçlarının tahsili amacıyla düzenlenen .. tarih ve ..., ..., .., ..., ... ve ... sayılı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; olayda, 5 ve 6 sayılı ödeme emirleri içeriği borçların dava açıldıktan sonra ... tarihinde kaldırıldığı görüldüğünden davanın bu kısmının konusuz kaldığı.

10 sayılı ödeme emri içeriği borcun yargı harcına ilişkin olduğu, UYAP üzerinden yapılan incelemede dava dilekçesinin reddedilmesi üzerine davanın yenilendiği anlaşıldığından, doğmayan harcın tahsili için ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık görülmediği.

12 sayılı ödeme emri içeriği borcun yargı harcına ilişkin olduğu, UYAP üzerinden yapılan incelemede davanın süre yönünden reddine ilişkin kararın istinaf incelenmesinden geçerek davacının istinaf başvurusunun reddedildiği ve söz konusu kararın temyiz aşamasında olduğu görüldüğünden, kararda hükmedilen ve vadesinde ödenmeyen maktu karar harcı için ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık görülmediği.

8 sayılı ödeme emri içeriği borçların davacı şirket hakkında düzenlenen ihbarnamelere ilişkin olduğu, söz konusu ihbarnamelere karşı açılan davada ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın süre yönünden reddine karar verildiği, davacının istinaf başvurusunun reddedildiği ve kararın temyiz aşamasında olduğunun görüldüğü, bu durumda, ihbarnamelere karşı süresi içerisinde dava açılmadan borçların kesinleştiği ve ödenmeyerek tahsil edilebilir aşamaya geldiği, zamanaşımı da bulunmadığı görüldüğünden, söz konusu ödeme emrinde hukuka aykırılık görülmediği.

7 sayılı ödeme emri içeriği ihbarnamenin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ve dava açılmaksızın kesinleştiği, bu borcun 7256 sayılı Kanun kapsamında yapılandırıldığı ancak ödeme yapılmadığından 22/03/2021 tarihinde yapılandırmanın iptal edildiği görüldüğünden, vadesinde ödenmeyen ve kesinleşen borç için ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen davanın reddine, kısmen de karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dosyanın incelenmesinden, 7 sayılı ödeme emrinin 1. ve 8 sayılı ödeme emrinin 1,4,7,10,13,16,22. sıralarında yer alan vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak %50 oranında artırıldığı,

olayda, tekerrür hükümlerinin uygulanması yerinde olmakla birlikte, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle değişen halinin, düzenlemenin önceki hâline göre davacının lehine olduğu ve bu yeni hukuki durum karşısında, bir ceza kanunu müessesesi olan "lehe olan kanun hükmünün uygulanması" ilkesinin vergi hukukunun niteliğine uygun düştüğü ölçüde uygulanabileceği hususu göz önüne alındığında, sözü geçen vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle artırılan bölümünün 1.519,80 TL'lik kısmında hukuka aykırılık, aşan kısımlarında ise hukuka uygunluk bulunmadığı;

istinaf dilekçesinde ileri sürülen iddialar kararın kalan kısımlarının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediğinden, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun anılan kısmının reddinin icap ettiği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, kısmen de reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, mükellefiyetlerinin davalı idare tarafından re'sen kapatıldığı, vergi/ceza ihbarnamelerinin tebliğinin usule aykırı olduğu; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerini reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.