Danıştay 7. Daire E.2023/3373 K.2023/4838

Dava konusu istem: Davacı adına vergi inceleme raporuna dayalı olarak 2010 yılının Şubat ila Aralık aylarının muhtelif dönemleri için re'sen salınan özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine; davacının 2010 ila 2012 yılları hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucu düzenlenen vergi tekniği ve vergi inceleme raporu ile,.

GTİP'te beyan ettiği müstahzarın %69 oranında bazyağ, %31 oranında katkı maddesi içermesi, kullanılan katkı maddelerinin içeriğinin ve bileşenlerinin tam olarak bilinememesi nedeniyle mamuldeki bazyağ oranının toplam karışımda %70 barajını aşılabileceği, öyle olması halinde “yarı sentetik motor yağı” ve “döküm kalıplarına mahsus yağlama müstahzarı” isimli eşyaların 27.10 GTİP’te olacağı ve bu tarife üzerinden özel tüketim vergisine tabi olacağı dolayısıyla yanlış beyanların düzeltilmesi gerektiğinden dava konusu işlemlerin tesis edildiği,

davacı adına 2011 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin olarak da vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisi tarhiyatlarının yapıldığı, söz konusu cezalı tarhiyatların iptali istemiyle açılan davada. Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dairesinin E:… sayılı dosyası kapsamında üç kişiden oluşturulan bilirkişi heyetince inceleme yapılarak rapor alındığı, bu nedenle aynı hususla ilgili yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılmasına gerek görülmeyerek, anılan dava dosyasına sunulan 18/05/2021 tarihli Bilirkişi Raporunda yer verilen tespitlerin incelendiği, raporda özetle, %69 bazyağ kullanılarak üretildiği belirtilen makine cihaz ve taşıtların yağlanmasına mahsus müstahzar ve yarı sentetik motor yağları ürün grupları için bazyağ oranının, hazırlanan katkı maddesi içinde de bazyağ bulunacağı göz önünde bulundurulduğunda %70 ve üzerinde olacağının tespit edildiği,

bilirkişi raporunun Mahkemece uygun görülerek uyuşmazlığın çözümünde esas alınabilir nitelikte bulunduğu, Gümrük Tarife Cetveli Açıklama Notları’nın 27. ve 34. Fasıl açıklamalarında, ağırlık itibariyle %70 veya daha fazla petrol yağları içeren müstahzarların 27.10 tarife pozisyonunda olacağının açıkça belirtildiği dikkate alındığında ise, imal edilen eşya içeriğinde bazyağ kullanımının %70 ve üzerinde olabileceği ve bu nedenle üretilen ürünün kulanım amacına göre 27.10 tarife pozisyonunda değerlendirilmesi suretiyle özel tüketim vergisi hesaplanmasında hukuka aykırılık bulunmadığı;

öte yandan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınan davacı adına 2008 yılının Ocak-Aralık dönemine ilişkin kurumlar vergisine bağlı olarak kesilen ve 03/06/2009 tarihi itibariyle kesinleşen cezanın tekerrüre dayanak alınmasında hukuka aykırılık bulunmasa da 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinin 7338 sayılı Kanun'un 38. maddesiyle değişen hali göz önüne alındığında, arttırım tutarının, kesinleşen 100,00 TL cezadan fazla olamayacağından bu tutara isabet eden kısımlarında hukuka aykırılık,

fazlaya ilişkin kısımlarında ise hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılan kısmının 100,00 TL'den fazlasına isabet eden kısımlarının iptali, diğer yönlerden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.