Danıştay 7. Daire E.2023/474 K.2023/4426

... Gümrük Müdürlüğü - (E - Tebligat) VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN KONUSU

... Bölge İdare Mahkemesi .... Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:.., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına tescilli ... tarih ve ... sayılı serbest dolaşıma giriş beyannamesi kapsamı muhteviyatı "ayçiçek tohumu" ticari tanımlı eşyanın ithalatına ilişkin olarak beyannamede yapılan düzeltmeye istinaden fazladan ödendiği iddia edilen gümrük ve katma değer vergilerinin iadesi istemiyle yapılan başvurunun reddine dair karar vaki itirazın reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin .. tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; olayda, davacı tarafından verilen ilk beyanname üzerine, dökme eşyanın gümrükten çekilmesi işlemine başlanıldığı, ancak bir miktarın çekilmesinden sonra verilen dilekçeye istinaden pandemi nedeniyle kalan kısmın ithalinin geçici depoya alınmak suretiyle peyderpey yapılmasının talep edildiği ve verilen izin üzerine ilk beyannamede düzeltme yapılarak, kalan kısım için yeni bir beyanname verildiğinin anlaşılması karşısında, ilk beyannamenin tescilinden itibaren o ana kadar çekilen eşyaya ilişkin kısmın düzeltilmesi işlemlerinde davalı idareye atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığı,

tescil edilen beyanname sonrası ithale konu eşyanın tek seferde bütünüyle çekilmesinin esas olduğu, kaldı ki mevzuat gereği tahakkuk eden gümrük vergilerinin ödenmesi nedeniyle beyannamenin tescilinden sonra vuku bulan lehe kanun uygulamasından yararlanılmasının mümkün bulunmadığı,

ayrıca ilk beyannamenin tescil tarihindeki vergi oranı üzerinden tahakkuk eden ve davacı tarafından tercih edilen yaygın basitleştirilmiş (taşıt üstü) usul kapsamında gümrükten çekimine başlanılan eşyanın, tescilinden iki gün sonra gümrük vergisi oranının indirilmesi üzerine verilen dilekçeyle kalan kısmın geçici depo alanından çekileceği belirtilerek ilk beyannamenin düzeltilmesi talebinin, gümrük vergilerinin, beyannamenin tescil tarihindeki vergi oranı üzerinden hesaplanacağı kuralına aykırılık oluşturduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, ilk beyanname üzerine tahakkuk eden vergilerin ödenmesi sonrasında,

anılan beyannamede düzeltme yapılarak sonradan verilen beyannameye istinaden tahakkuk eden vergilerin de ödendiği ve ilk beyanname kapsamında fazladan ödenen vergi bulunduğundan bahisle yapılan geri verme başvurusunun reddine dair karara vaki itirazın reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, davacının, verginin mükerrer ve fazla tahsil edildiği yolundaki iddiasına gelince; öncelikle dava konusu işlem ile 28/04/2020 tarih ve 23289 sayılı beyanname kapsamında ödenen gümrük ve katma değer vergilerinin geri verilmesine karar verildiğinden, olayda mükerrer tahsilat bulunmadığı, ayrıca beyannamenin tescil tarihi olan 16/04/2020 tarihinde geçerli vergi oranları üzerinden yapılan tahsilatın yerinde olduğu ve fazla tahsilattan söz edilemeyeceği gerekçesiyle istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aynı eşya için mükerrer vergi alındığı, vergi oranının %13'ten %9'a düşmesi nedeniyle fazladan vergi tahsil edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.