Danıştay 7. Daire E.2023/977 K.2023/2731

Dava konusu istem: … İletişim Yayıncılık Reklam Tanıtım ve Organizasyon Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi'nden tahsil edilemeyen 2010 yılının muhtelif dönemlerine ilişkin kurumlar, katma değer, gelir stopaj ve özel iletişim vergileri, yargı harcı, vergi ziyaı cezaları ile gecikme faizlerinin tahsili amacıyla davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen …tarih ve …ilâ …takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Kısmen bozma kararına uymak suretiyle, …tarih ve …takip numaralı ödeme emrine konu bir kat vergi ziyaı cezalı özel iletişim vergilerine ilişkin tarhiyatların, …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla iptal edildiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu ödeme emrinin anılan vergi ve cezalara isabet eden kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle …takip numaralı ödeme emrinin belirtilen kısmının iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 26/04/2021 tarih ve E:2016/16192, K:2021/2236 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.