Danıştay 7. Daire E.2024/2397 K.2024/3731

Dava konusu istem:Madeni yağ imalatı faaliyetinde bulunan davacının hesap ve işlemlerinin incelenmesi sonucunda düzenlenen vergi tekniği raporunda, üretilen balata spreyinin 38.14 pozisyonunda beyan edilmesi gerekirken 29.01 pozisyonunda, 34.03 pozisyonunda beyan edilen diğer müstahzarların ise 27.10 pozisyonunda beyan edilmesi gerektiğinden ve bu suretle vergi kaybına sebebiyet verildiğinin tespit edildiğinden bahisle, davacı adına 2012 yılı Şubat ayının (2.) dönemi için re'sen salınan özel tüketim vergisinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, Dairelerince yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda hazırlanan raporda, ödenmesi gereken özel tüketim vergisi tutarının 586.114,33-TL olarak hesaplandığı, anılan rapora karşı davalı idarece yapılan itirazların raporu kusurlandırmayacağı, bu itibarla davacı adına re'sen tarh edilen özel tüketim vergisinin anılan tutara isabet eden kısmında hukuka aykırılık, söz konusu tutarı aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin 586.114,33 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine, anılan tutarı aşan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bilirkişi raporuyla vergi inceleme raporu arasında farklılık bulunan hususlarda vergi inceleme raporunun dikkate alınması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.