Danıştay 7. Daire E.2024/2882 K.2024/4826

Dava konusu istem: Davacı adına, takdir komisyonu kararlarına istinaden 2010 yılının Ocak ilâ Aralık dönemleri için re’sen tarh edilen banka ve sigorta muameleleri vergileri ve üç kat tutarına kesilen vergi ziyaı cezaları ile takdir komisyonu kararlarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, Mahkemelerinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararının uyuşmazlık konusu takdir komisyonu kararlarının iptal istemi yönünden davanın incelenmeksizin reddi yolundaki hüküm fıkrasının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, üç kat vergi ziyaı cezalı banka ve sigorta muameleleri vergilerinin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının ise uyuşmazlığın esası hakkında inceleme yapılmak üzere Danıştay Yedinci Dairesinin 10/12/2020 tarih ve E: 2016/9002, K: 2020/5091 sayılı kararıyla bozulması akabinde yapılan incelemede,

anılan cezalı tarhiyatın düzeltme fişleri ile terkin edildiği gerekçesiyle Mahkemelerince ... tarihinde verilen E: ..., K:... sayılı karar verilmesine yer olmadığına dair kararın Danıştay Yedinci Dairesinin 03/10/2023 tarih ve E: 2021/4585, K: 2023/3640 sayılı kararıyla bozulduğu belirtilerek, dosyanın ve davacı hakkında ...

Asliye Ceza Mahkemesinin E:... dosyasının birlikte incelenmesinden; davacının 2009, 2010 yıllarında, ...'ın yanında işçi olarak çalıştığı, işvereninin verdiği talimatlar doğrultusunda hareket ettiği, hatta davacının kendisi adına tesis edilen mükellefiyetten bile haberdar olmama ihtimalinin bulunduğunun tanık ifadeleri ile beyan edildiği, davacı adına tesis edilen mükellefiyet kaydı kapsamında yapılan satışların 2009 yılında tamamının.

2010 yılında ise %62'sinin işveren ...'a yapılmış olması ve yargılama neticesinde; ... hakkında verilen mahkumiyet kararı ve davacı hakkında üzerine atılı suçları işlemediğinin sabit olduğu gerekçesiyle verilen beraat kararı göz önüne alındığında, davacının POS cihazı kullanarak tefecilik faaliyetinde bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle vergiler ve cezaların iptaline, yargılama giderlerinin haklılık oranına göre paylaştırılmasına ve avukatlık ücretinin taraflarca karşılıklı olarak ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kararın yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin kısmının bozulmasının gerektiği; davalı idarece, davacının gerçek faaliyetini perdelemek için kontör ticareti yapıyormuş gibi fatura düzenlediği, asıl faaliyetinin POS cihazı kullanılarak yürütülen tefecilik faaliyeti kapsamında değerlendirilmesinin gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davalı idarece savunma verilmemiş; davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Kararın yargılama giderleri ve vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasının düzeltilmesi gerektiğinden, davacının temyiz isteminin düzeltilerek onanması, davalı idare temyiz isteminin ise reddinin gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dayandığı hukuki ve kanuni nedenlerle gerekçesi yukarıda açıklanmış bulunan mahkeme kararının, dava konusu vergiler ve cezaların iptaline dair hüküm fıkrası aynı gerekçe ve nedenlerle Dairemizce de uygun görülmüş olup, davalı idarece temyiz dilekçesinde ileri sürülen iddialar, kararın anılan hüküm fıkrasının bozulmasını sağlayacak nitelikte bulunmamıştır.

Davacının kararın yargılama giderleri ile vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkrasına yönelik temyiz istemine gelince;

Dosyanın incelenmesinden, mahkemece bozma kararı üzerine verilen ve temyize taraflarca konu edilen kararla, davada haklılık oranına göre yargılama giderleri paylaştırılarak karşılıklı vekalet ücreti ödenmesine hükmedilmiş ise de; davanın kısmen incelenmeksizin reddi yolundaki ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararda mahkemece yargılama gideri hesaplandığı ve davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedildiği ve kararın bu kısmının temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşıldığından, sözü edilen kısım için yeniden yargılama giderlerine ve vekalet ücretine ilişkin hüküm kurulmasında isabet bulunmamakla birlikte; bu husus 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi kapsamında düzeltilmesi mümkün yanlışlıklar kapsamında olduğu anlaşılmıştır.