Danıştay 7. Daire E.2024/656 K.2024/3790

Dava konusu istem: Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporuna istinaden, hesaplarını komisyon karşılığı kullandıran ve kaçak akaryakıt ticareti yapan kişilerden banka hesaplarına yapılan para transferlerinin belgesiz akaryakıt ticaretine ilişkin olduğu kabul edilerek, 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 13. maddesinin 4. fıkrası uyarınca 2017 yılının Nisan, Haziran ilâ Ağustos dönemlerine ilişkin olarak re'sen tarh edilen özel tüketim vergileri ile tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle bir kat tutarında kesilen vergi ziyaı cezalarının iptali istemiyle dava açılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin, 26/10/2021 tarih ve 31640 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7338 sayılı Vergi Usul Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 38. maddesiyle değişik hükmü uyarınca, "artırım tutarının kesinleşen cezadan fazla olamayacağı" kuralı ve lehe olan kanun hükmünün geçmişe yürüyeceği yönündeki ceza hukuku genel ilkesi uyarınca,

tekerrüre esas alınan ve 2014 yılının Ekim ilâ Aralık dönemine ilişkin olup 01/09/2015 tarihinde davacıya tebliğ edilen vergi ziyaı cezası tutarının 8.254,82- TL olduğunun anlaşılması karşısında, anılan cezanın tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle arttırılan bölümünün 8.254,82- TL'ye isabet eden kısmında hukuka aykırılık, fazlaya ilişkin kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle arttırılan bölümünün 8.254,82- TL'ye isabet eden kısmı yönünden davanın reddine, işlemin anılan tutarı aşan kısmının ise iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, vergi incelemesinin somut bir tespite dayanmadığı, alıcılar nezdinde araştırma yapılmadığı, akaryakıt satışlarının gerçek olduğu; davalı idarece, tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.