Danıştay 7. Daire E.2024/864 K.2024/2241

Dava konusu istem: POS cihazı kullanılmak suretiyle ikrazatçılık faaliyetinde bulunulduğunun tespit edildiğinden bahisle düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak, davacı adına 2009 yılının Temmuz ilâ Aralık dönemleri için re'sen salınan banka ve sigorta muameleleri vergisi ile kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararı üzerine, vergi tekniği raporunda yer alan ifadeler ile banka hesap hareketlerinin incelenmesinden davacının ikrazatçılık faaliyetinde bulunduğu anlaşıldığından, matrahın hukuka uygunluğunun değerlendirilmesinin icap ettiği, bu durumda, cezalı tarhiyatın davacı lehine % 2,75 üzerinden hesaplanan faiz gelirinden %1 oranında ödendiği belirtilen banka komisyon giderlerinin indirilmesi suretiyle hesaplanan tutarlara isabet eden kısmında hukuka aykırılık, aşan kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin kısmen iptaline, kısmen de davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın temyize konu hüküm fıkrasının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın temyize konu hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri anılan hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.