Danıştay 8. Daire E.2009/8666 K.2012/6338

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

Uyuşmazlık, davacı odanın, davalı üniversitenin "Çevre Mühendisliği" bölümü mezunlarının diplomasına "Çevre Mühendisi" unvanının yazılması istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali isteminden doğmuştur.

2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun 43. maddesinin (b) fıkrasında, aynı meslek ve bilim dallarında, eğitim öğretim yapan üniversitelerde, eğitim-öğretim, metod, kapsam, öğretim süresi ve yıl içindeki değerlendirme esasları bakımından eşdeğer olması ve öğrenimden sonra kazanılan unvanların aynı ve elde edilen hakların eşdeğer sayılması hususunun Üniversitelerarası Kurulun önerisi üzerine; öğretmen yetiştiren birimler için belirtilen esasların tespitinin Milli Eğitim Bakanlığı ile de işbirliği yapılarak Yükseköğretim Kurulunca düzenleneceği, kuralı yer almıştır.

28.6.1938 günlü ve 3945 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 3458 sayılı Mühendislik ve Mimarlık Hakkında Kanun'un 1. maddesinde, Türkiye Cumhuriyeti hudutları dahilinde mühendislik ve mimarlık unvan ve salahiyeti ile sanat icra etmek isteyenlerin aşağıda yazılı vesikalardan birini haiz olmalarının şart olduğu belirtilerek, maddenin (a) fıkrasında, mühendislik veya mimarlık tahsilini gösteren Türk yüksek mekteblerinden verilen diplomalara yer verilmiştir.

Aynı Kanunun 3. maddesinde ise; "Birinci maddenin (a) ve (b) fıkralarında yazılı vesikaları haiz bulunanlara (Yüksek mühendis) veya (Yüksek mimar) ve (c) ve (d) fıkralarında yazılı vesikaları haiz bulunanlara da (Mühendis) veya (Mimar) unvanı verilir. Bu unvanlar diploma veya ruhsatnamelerde derç olunur." hükmü yer almıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; Üniversitelerarası Kurul Başkanlığının, diplomalara unvan yazılmaması yönündeki kararı uyarınca Yükseköğretim Genel Kurulunca 3.6.2005 günlü toplantıda 2005-2006 eğitim-öğretim yılından itibaren uygulanmak üzere diplomalara unvan yazılmamasına, öğrenim görülen program adının ve derecenin belirtilmesine karar verildiği, Yükseköğretim Kurulu Başkanlığının 8.6.2005 gün ve 11850 sayılı işlemi ile de yukarıda bahsi geçen Genel Kurul kararının tüm üniversitelere bildirildiği ve davacı odanın, davalı üniversitenin "Çevre Mühendisliği" bölümü mezunlarının diplomasına "Çevre Mühendisi" unvanının yazılması istemiyle yaptığı başvurunun reddi üzerine de bakılmakta olan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

İdare Mahkemesince, 3458 sayılı Mühendislik ve Mimarlık Hakkında Kanunun 3. maddesinin açık hükmü gereğince mühendis ve mimar unvanlarının diplomalara derç olunacağının hüküm altına alınmış olması karşısında, mer'i olan bir kanunun açık hükmünün idari bir kararla kaldırılamayacağı açık olduğundan davalı idarece tesis edilen işlemde hukuka ve mevzuata uyarlılık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Olayda, Avrupa Birliği uyum çalışmaları ile gelişmiş ülkelerde düzenlenen diplomalara paralellik sağlamak amacıyla diplomalara unvan yazılarak çalışma alanlarını sınırlandırmak yerine, öğrencilerin mezun oldukları bölüm ve/veya ana sanat(anabilim) dalında ön lisans, lisans, yükseklisans derecesi verilmesinin hedeflendiği, kaldı ki, yüksek öğretim kurumlarındaki bazı programlardan mezun olanların diplomaları düzenlendiğinde alacakları unvanın belirlenememesinin işlemin dayanağını oluşturduğu görülmektedir.

Yukarıda sözü edilen 3458 sayılı Yasa maddesinin değerlendirilmesinden, mühendis unvanını mühendislik eğitimi alarak, gerekli diplomayı alanların kullanabileceği, bunun için de diplomaya ayrıca "mühendis" unvanının yazılmamasının, mezun olunan program adı yazıldığı için, herhangi bir karışıklığa neden olmayacağı sonucuna varılmaktadır.

Bu durumda, mühendislik fakültesi mezunlarının mühendisilik unvanı ile bu mesleği icra etmeleri için bu eğitimi veren yükseköğretim kurumlarından mezun olmalarının yeterli olması ve 3458 sayılı Yasaya göre daha özel ve sonraki tarihli bir düzenleme olan 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununda ve yükseköğretim mevzuatında diplomalarına unvan yazılacağına ilişkin açık bir hüküm bulunmaması karşısında, dava konusu işlemde mevzuata aykırılık, aksi yöndeki mahkeme kararında da yasal isabet görülmemiştir.