Danıştay 8. Daire E.2018/1416 K.2021/6196

Dava konusu istem: Davacı tarafından, sahibi ve mesul müdürü olduğu Elmas Eczanesini muvazaalı işlettiğinden bahisle 6643 sayılı Kanun'un 30/c maddesi uyarınca hakkında 180 gün süre ile sanat icrasından men cezası verilmesine ilişkin TEB 1. Bölge İstanbul Eczacı Odası Haysiyet Divanı’nın ...tarih ve ...sayılı kararı ile anılan kararın aynen kabul ve tasdik edilmesine ilişkin Türk Eczacılar Birliği Yüksek Haysiyet Divanı'nın ...tarihli ve ...sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....

İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla; davacının denetim sırasında eczanede bulunmaması, çağrıldığında gelmesi, eczaneye ilişkin bazı işlemlerinin davacının yine eczacı olan eşi ile yardımlaşarak yürütüldüğünün belirtilmesi, kasada bulunan defterde "Eczane eczacısına 3.250 TL ödeme" notunun muvazaa nedeniyle kendisine yapılan ödeme olarak değerlendirilmesi ve ifadelerinin çelişkili bulunması nedeniyle sahibi olduğu eczaneye ilişkin olarak üçüncü birkişi ile arasında maddi çıkar ilişkisine dayanan bir anlaşma içinde olduğu kanaatine varılmış ise de, bu tespitlerin tek başına yeterli olmadığı,

başkaca somut bilgi ve belge bulunmadığı, yetersiz tespitlere dayanılarak kanaat oluşturulduğu, bu durumda, davacıya ait eczanenin muvazaalı işletildiğinin her türlü şüpheden uzak somut ve hukuken kabul edilebilir nitelikte belgelerle ispatlanamadığı hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının muvazaalı eczane işlettiği gerekçesiyle yapılan şikayet üzerine yapılan denetimde; davacının eczanesine telefonla arandıktan sonra geldiği, eczanede bulunan defterde "eczacı hanım 3200-TL ödeme" şeklinde ibare bulunduğu, bir ayakkabı firmasına yapılan ve yeşil reçeteli ilaçların da bulunduğu toplu ilaç satımı hakkında bilgisinin bulunmadığı, denetimde tespit edilen defterin Eczacı Odasına verilmediği, eczanenin işleyişi ile ilgili olarak bilgi sahibi olmadığı, depolara çek değil senet verdiği ve imzaladığı senetlerin kendisi tarafından muhafaza edildiği,

SGK ödemeleri geldiğinde banka havalesi yoluyla ödendiği iddiasına karşılık depoların çek veya nakit usulü çalıştıkları, 150.000-TL cirosu olduğu iddia edilen dava konusu eczanenin kapatılarak 50.000-TL cirosu olan eşine ait eczanenin işletilmeye devam edileceği yönündeki beyanların ve tespitlerin eczanenin muvazaalı olarak işletildiğini ispatlamaya yeterli olduğu belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesince verilen ret kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.