Danıştay 8. Daire E.2018/159 K.2022/1113

Dava konusu istem: İstanbul İli, Şile İlçesi, … Köyü'nde bulunan İR:… ruhsat numaralı sahada 27.599,19m²'lik alanda açık maden işletme izni verilmesine ilişkin … tarihli başvurunun reddine yönelik olarak …Müdürlüğü'nce tesis edilen … tarihli ve E…. sayılı işlemin iptali istenilmiştir

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesinin …. tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 16. maddesi kapsamında yapılacak değerlendirme sonucunda açık maden işletme izni verilmesi hususunda, davalı idarenin takdir yetkisinin bulunduğu açık olsa da, yapılacak değerlendirmede maden işletme izni talep edilen alanın mevzuatta sayılan korunması gerekli alanlardan olup olmadığının dikkate alınarak gerekçeli olarak işlem tesis edilmesi gerektiği, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir somut gerekçeye yer verilmediği, bu yönüyle dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulanmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından idarenin takdir yetkisi çerçevesinde işlem tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.