Danıştay 8. Daire E.2018/2518 K.2021/250

Dava konusu istem: İstanbul ili, … ilçesi, … mahallesinde bulunan eski …-… (yeni …-…-…-…-… ve …) parsel sayılı taşınmazın 1/3 hissesinin eski maliki olan davacı tarafından, taşınmazın 6292 sayılı Kanun'un 7. maddesi uyarınca bedelsiz iade edilmesine ilişkin 28/08/2012 tarihli başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; 6292 sayılı Kanun'un 7. maddesinin uygulanabilmesi için açılmış bir dava olması ve bu davada şahsa ait taşınmazın 2/B kapsamında kalmadığı gerekçesiyle tapusunun iptal edilip Hazine adına tescil edilmesi gerekmekte olup, olayda ise böyle bir durumun olmadığı, dava konusu taşınmazın senetsizden 11/05/1983 tarihinde Maliye Hazinesi adına tescil edildiği, davacı adına düzenlenmiş iptal edilen bir tapu senedinin olmadığı, davacının mevzuatta aranan şartları taşımadığı görüldüğünden, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine kara verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, dava konusu taşınmazın Hazine adına tescilinden önce, adli yargı mahkemesi kararıyla iptal edilen tapusunun bulunduğu, bu nedenle taşınmazın iadesinin gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.