Danıştay 8. Daire E.2018/4708 K.2022/5522

Dava konusu istem: Adıyaman İli, Merkez İlçesi, … Köyü sınırları içinde yer alan …numaralı … Grup mermer işletme ruhsatlı toplam 96 hektarlık saha için 27.670,51 m2 açık işletme, 5.498,30 m2 maden alt yapı tesisi, 4.901,31 m2 pasa döküm alanı, 596,99 m2 ulaşım yol alanı olmak üzere toplam 33.168,81 m2 alanda yapılacak olan maden işletme ve maden alt yapı tesisine ilişkin 6831 sayılı Orman Kanunu hükümleri uyarınca izin verilmesi yolundaki başvurunun reddine dair … Genel Müdürlüğü'nün … tarihli ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararında; davacının orman izni başvurusu üzerine mevzuatta öngörülen şartların yerine getirildiğine yönelik olarak … Orman İşletme Müdürlüğü'nce izin raporu düzenlendiği ve akabinde … Orman Bölge Müdürlüğü'nce anılan raporun onaylandığı ve söz konusu raporda Orman Kanununun 16. Maddesine göre madencilik izni verilmesinde sakınca bulunmadığının açıkça belirtilmesine karşın, ruhsat hukuku gözardı edilerek ve başvurunun somut hiçbir gerekçeye yer verilmeksizin reddi yolunda tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve kararın kaldırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının orman izni talebinin nihai değerlendirmesinin Bakanlıkça takdir yetkisi çerçevesinde yapıldığı, davalı idare açısından bu değerlendirme neticesinde bağlı yetki ile işlem tesis edildiği, Başbakanlık Makamının görüşü alınarak işlem tesis edildiği, işlemde hukuka ve mevzuata aykırı yön bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NIN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Olayda, her ne kadar davacının orman izni verilmesi istemiyle ilgili nihai değerlendirme Orman ve Su İşleri Bakanlığı tarafından yapılmış ve bu değerlendirme uyarınca davacının talebi uygun görülmemişse de davalı Orman Genel Müdürlüğü'nün 04.04.2018 tarihli temyiz dilekçesinde işlemin tesisinde dayanak olarak 2012/15 sayılı Başbakanlık Genelgesi'den de bahsedildiği görülmekte olup, 2012/15 sayılı Başbakanlık Genelgesi'nin iptali ve yürütmesinin durdurulması istemiyle açılan ve Danıştay Sekizinci Dairesinin E:2014/7883 sayılı dosyası ile bakılan davada;

dava konusu Genelge ile maden mevzuatında öngörülmeyen ayrı bir izin müessesesi getirildiği, bu hali ile dava konusu Genelgenin, maden ruhsatları bakımından kısıtlayıcı hükümler içeren ve üst hukuk normu olan Maden Kanunu ve Madencilik Faaliyetleri Uygulama Yönetmeliğine aykırı bir düzenleme olduğu sonucuna varılarak 03/12/2018 tarihinde iptaline karar verilmesi karşısında, sonucu itibariyle Bölge İdare Mahkemesi kararında hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.