Danıştay 8. Daire E.2018/5397 K.2023/1684

Dava konusu istem: Muğla İli Yatağan İlçesi sınırlarında bulunan Sicil:…ER:…sayılı (II) b grubu maden(mermer) işletme sahası için düzenlenen 28/06/2005 günlü işletme ruhsatının uzatılması istemiyle yaptıkları başvurunun reddine ilişkin …gün ve …sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ….

İdare Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararda; uyuşmazlıkta, dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile maden işletme sahası için düzenlenen 13/10/2015 günlü heyet raporu incelendiğinde; dava konusu maden sahası için işletme izninin düzenlenmesini müteakip, davacı tarafından maden sahası için 07/04/2009, 26/03/2010, 31/01/2011, 29/04/2011, 09/03/2012, 17/02/2012 günlü dilekçeler ile Ortadoğu ve Türkiyede yaşanan ekonomik sorunlar sebebiyle geçici tatil talebinde bulunulduğunun, söz konusu ruhsat sahasının alınan Makam oluru gereği 07/04/2009-09/03/2013 günleri arasında geçici tatilde olduğunun,

12/03/2013 günlü geçici tatil talebinin ise idare tarafından reddedildiğinin ve bundan sonraki yıllar için verilen geçici tatil taleplerinin değerlendirilmediği belirtilmiş, ruhsat sahasında işletme izninin düzenlenmesinden sonra özellikle geçici tatilde olmadığı sürelerde hiç bir faaliyette bulunulmadığının, maden işletme sahasının ruhsata dayalı olarak hiç çalıştırılmadığının tespit edildiği,

her ne kadar davacı şirket tarafından, üretimde bulunulmamasının sebebinin ülke ve yakın coğrafyada yaşanan ekonomik gelişmeler ve taraflarına verilen geçici tatiller olduğu ileri sürülmekte ise de, dava konusu şirketin 07/04/2009-09/03/2013 günleri arasında geçici tatilde olduğunun bundan sonraki tarihler için ise taraflarına verilen geçici tatil olmadığının anlaşılması,

buna rağmen geçici tatil süresinin sona ermesini mütakip dava konusu işletme ruhsatında faaliyete geçilmediğinin, maden sahasının ruhsata dayalı olarak hiç çalıştırılmadığının görülmesi karşısında, davacının maden işletme ruhsatı süresinin uzatılması talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemin hukuken kabul edilebilir, haklı bir nedene dayandığı ve mevzuat hükümleri uyarınca tesis edildiği sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, sahanın yıllardır çalışmama, faaliyete geçmeme hali o yıllardaki geçici tatil nedeniyle olduğu, sebepsiz çalışmama, faaliyete geçmemenin söz konusu olmadığı, Maden Kanunun 24.maddesi kapsamında müracaat ve izinler hakkında bilgi sunulması ve herhangi bir eksiklik tespit edilmemiş olması nedeniyle temdit talebinin uygun bulunduğu, ücretinin yatırıldığı, evraklarda eksikliğin bulunmadığı, son durum imalat haritasının da uygun bulunduğu ve ocaklarda can ve mal güvenliği açısısından tehlikeli bir durumun olmadığının raporda belirtildiği, saha üretime açıldığında üretime başlanılacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 703 sayılı K.H.K. ile 3213 sayılı Maden Kanunu'na eklenen Geçici 33.madde ve 15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4 Nolu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 766 maddesi uyarınca Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı'nın hasım mevkiiden çıkarılıp Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü hasım mevkiine alınarak sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.