Danıştay 8. Daire E.2018/5931 K.2021/5072

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Bursa Büyükşehir Belediyesi Zabıta Daire Başkanlığı'nın … tarihli ve … sayılı tespit tutanağı uyarınca … sayılı UKOME kararına rağmen aracını dolmuştan taksiye çevirmeyip … plakalı aracı ile işletme ruhsatı almadan izinsiz dolmuş taşımacılığı yaptığı gerekçesiyle davacıya 227,00 TL idari para cezası verilmesine ve fiilin ikinci kez tekrarı sebebiyle aracın 2 ay süreyle meslek ve ticaretten men'ine ilişkin … tarihli ve … sayılı Bursa Büyükşehir Belediye Encümeni kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; dava konusu encümen kararının davacıya 227,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin kısmının incelenmesinden, … sayılı UKOME kararına rağmen aracını dolmuştan taksiye çevirmeyip davalı idareden işletme ruhsatı almadan izinsiz dolmuş taşımacılığı yapma fiiline uygulanacak müeyyidelerin mutlaka kanunla belirlenmesinin zorunlu olması nedeniyle davacıya 5326 ve 1608 sayılı Kanun hükümlerine göre 227,00-TL idari para cezası verilebileceği dikkate alındığında dava konusu işlemin bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bu kısım yönünden davanın reddine;

encümen kararının … plakalı aracın 2 (iki) ay süreyle trafikten men'ine ilişkin kısmına gelince, davacının 2016/465 sayılı UKOME kararıyla getirilen esaslara aykırı olarak aracını dolmuştan taksiye dönüştürmediği ve işletme ruhsatı olmaksızın dolmuş taşımacılığı yaptığı hususunda ikinci kez düzenlenen 02/02/2017 tarihli tespit tutanağı üzerine dava konusu 14/02/2017 tarihli encümen kararının alındığı, öte yandan aynı sebeple düzenlenen tespit tutanağına dayalı olarak … tarih ve … sayılı belediye encümeni kararıyla davacıya 227,00 TL idari para cezasıyla birlikte ilgili aracın 1 ay süreyle meslek ve ticaretten men edilmesine karar verildiği,

bahse konu kararın 14/02/2017 tarihinde, yani dava konusu işlemle aynı tarihte davacıya tebliğ edildiği, davacının idari yaptırıma esas alınan fiillerinin tarihi ve ilk idari yaptırım kararının tebliğ tarihi dikkate alındığında tekerrür hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığından dava konusu encümen kararının aracın 2 ay süreyle meslek ve ticaretten men edilmesine ilişkin kısmında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle bu kısım yönünden iptal kararı verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurularına konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacıya ikinci ceza tebliğ edildiğinde davacının ilk cezadan haberdar olduğu, cezaların davacıya tebliğ tarihi dikkate alındığında tekerrür yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek temyize konu kararın davalının istinaf başvurusunun reddine ilişkin kısmının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince,Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın davacının istinaf isteminin reddine ilişkin kısmının temyiz edilmeksizin kesinleştiği; davalının istinaf isteminin reddine ilişkin kısmının ise davalı idarece temyiz edildiği görülmektedir. Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.