Danıştay 8. Daire E.2018/620 K.2022/6930

Dava konusu istem: Davacı oda tarafından, davalı idarenin davacı oda üyeleri aleyhine Kara Taşıt Araçları Çalışma İzin Ücretleri başlığı altında 5393 sayılı Kanun ve 2464 sayılı Kanun'un 97. maddesi uyarınca düzenlendiği ileri sürülen tarife ve dayanağı olan 01.01.2016 tarihinden sonraki dönemi kapsayan Zonguldak Belediye Meclisi'nin 18.11.2015 tarih ve 186 sayılı kararının davacı oda üyesi olan minibüsçülere ilişkin kısmının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

18.01.2017 tarihli ara kararına verilen cevabi yazıdan anlaşıldığı üzere durak yerlerinin davalı idarece belirlendiği, davalı idarenin toplu taşıma izin belgesi için alınan ücret karşılığında durak çalışanlarının dinlenmeleri için istirahat amaçlı tesisler yaptığı, tuvalet hizmetlerinin sağlandığı, yolcu peronlarının yenilendiği, durak içerisine sivil araç parkedilmesinin önlendiği, uyarı levhalarının konulduğu, park eden sivil araçlara idari yaptırım uygulandığı, durakların çevre temizliğinin yapıldığı, güzergah ihlali yapan dolmuşlara yasal işlem yapmak suretiyle hizmetin devamlılığının sağlandığı,

yolcu indirme ve bindirme yerleri ile güzergahların güncellendiği anlaşıldığı bu durumda, davalı idarece, minübüs esnafına ve minübüs esnafının kullandığı dolmuş duraklarına sağlanan hizmetler karşılığında belirlenen tarife ve dayanağı belediye meclisi kararına ilişkin işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, oda üyelerine hiçbir şekilde hizmet verilmediği, durak içinde davalı idare tarafından yapılan hiçbir imalat ya da hizmetin söz konusu olmadığı, 5393 sayılı Kanun hükümleri gereği kiralama işlemlerinin de belediyece yapılması gerektiği, 2464 sayılı Kanun uyarınca ücret talep edilebilmesi için ilgililerin talebi üzerine davalı idarece herhangi bir hizmetin sunulması gerektiği, dosyaya sunulan fotoğrafların 2008 - 2009 yıllarına ait olduğu, Mahkemece yerinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması gerekirken yetersiz inceleme ve araştırma sonucunda karar verildiği belirtilerek, temyiz istemine konu Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ :...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.