Danıştay 8. Daire E.2018/6441 K.2022/6699

Dava konusu istem: Mersin ili, Tarsus Orman İşletme Şefliği sınırları dahilinde bulunan ve davacı şirket adına katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi için verilen 99100 m2'lik izin kapsamında 2016 yılı Eylül ayında ödenmesi gerekli bedelin lehine değişen mevzuata göre tarafına uygulanmaması sonucu idarece yanlış hesaplanmasına ilişkin işlemin iptali ile fazladan ödenen 789.734,17 TL'nin ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararında.

18.09.2014 kesin izin tarihli katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi izin bedelinin …tarih ve …sayılı kesin izin taahhüt senedi ile düzenleme altına alındığı, Orman Kanunu'nun 17/3 ve 18 İnci Maddelerinin Uygulama Yönetmeliği 20.05.2015 tarih ve 29361 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişikliğe uğrayarak izin bedeli hesaplanılmasında uygulanan katsayısının düşürüldüğü,

anılan Yönetmeliğin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte yürülükte bulunan (mülga:RG-21/1/2017-29955) 9/10. maddesinde arazi izin bedellerinin güncelleştirilmesi durumunda güncellenen bedel güncelleme öncesi bedelinden az olamayacağı düzenlemesine yer verildiği görüldüğünden, davacı tarafından Yönetmelik hükümlerinde yer alan tabloda gidilen indirimin dikkate alınarak izin bedellerinin hesaplanması istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmaması karşısında fazladan ödenen 789.734,17 TL'nin ödenmesine karar verilmesi isteminin de kabulüne hukuken olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi …İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule aykırı olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görüldüğü belirtilerek,

Mersin ili, Tarsus Orman İşletme Şefliği sınırları dahilinde bulunan katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi için 29 yıl süre ile davacıya 18.09.2014 tarihinde kesin izin verildiği ve iznin devam ettiği, dava konusu işlem tarihi itibariyle mevcut iznin güncellenmesi veya bedelsiz iznin bedelli izne dönüştürülmesi gibi durumun söz konusu olmaması nedeniyle bu hükmün davacıya uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığı, katı atık bertaraf ve düzenli depolama tesisi izin bedelinin hesaplanmasında uygulanan katsayının 20.05.2015 tarih ve 29361 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yönetmelik ile değişikliğe uğrayarak düşürüldüğü,

yeni yönetmelik hükümlerinin davacıya uygulanmayacağına ilişkin kısıtlayıcı bir hükme de yer verilmediği hususu dikkate alındığında; davacının 2016 yılı Eylül ayında ödenmesi gerekli bedelin lehine değişen mevzuata göre tarafına uygulanmamasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediğinden,

davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararında hukuki isabet görülmediği sonucuna varılmış ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 4. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun kabulü ile İdare Mahkemesince verilen karar kaldırılarak dava konusu işlemin iptaline, fazladan ödenen 789.734,17 TL'nin davalı idarece davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacıya 18.9.2014 tarihli olur ile 29 yıllığına izin verildiği, takip eden yıl bedellerinin de bedel artış katsayısı oranında artırılarak hesap edildiğinden fazladan yapılan bir ödeme olmadığı, Yönetmeliğe göre mevcut izinlerin güncelleştirilmesi halinde güncellenen bedelin güncelleme öncesi bedelden az olamayacağı düzenlemesinin bulunduğu, ayrıca tarafları aynı ancak 2015 yılı arazi izin bedeline karşı açılan farklı bir davada mahkemenin davanın reddine ilişkin kararına karşı yapılan istinaf talebinin Bölge İdare Mahkemesince reddedildiği, kararlar arasında çelişki meydana geldiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, idarenin ileri sürdüğü davanın reddi ile kesinleşen tarafları aynı fakat konusu ve miktarı itibariyle farklı olan davada verilen kararın Bölge İdare Mahkemesince temyiz yolu açık olmasına rağmen kesin olarak verilmesi nedeniyle kararın kendilerince temyiz edilemediği, ancak anılan kararın bu davada verilen kararı bağlayıcı bir etkisinin bulunmadığı, davacının Yönetmelik ile getirilen güncel katsayı bedelleri dikkate alınarak ödeme yapılması isteminin reddine yönelik işlemin iptaline dair verilen kararın onanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.