Danıştay 8. Daire E.2018/6471 K.2022/455

Dava konusu istem: Davacı tarafından, kendisine ait maden işletme ruhsatı alanı içerisinde kalan Gaziantep İli, Islahiye İlçesi, … Köyü dahilinde bulunan … numaralı mera vasıflı parselin yaklaşık 4,05 hektarlık kısmının II-a grubu kalker ocağı olarak işletilmesi ve yol olarak kullanılması için mera tahsis amacının değiştirilmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … gün … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; davacı şirketin 02.06.2008 tarihinde maden işletme ruhsatı ve maden işletme izni aldıktan sonra uyuşmazlık konusu yerin 30.01.2009 tarihinde mera olarak ilan edildiği ve 14.12.2009 tarihinde mera olarak tescil edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde Gaziantep İli, Islahiye İlçesi,.

Köyü dahilinde bulunan … numaralı mera vasıflı taşınmazın maden işletme ruhsatına ve maden işletme iznine denk gelen kısımlarında mera tahsis amacının değiştirmeden madencilik faaliyetinde bulunulabileceği, davacı şirketin, Gaziantep İli, Islahiye İlçesi,.

Köyü dahilinde bulunan … numaralı mera vasıflı taşınmazın yaklaşık 4,05 hektarlık kısmının II-a grubu kalker ocağı olarak işletilmesi ve yol olarak kullanılması için mera tahsis amacının değiştirilmesi istemiyle yaptığı başvuru üzerine, uyuşmazlık konusu yerde 02.06.2008 tarihinde alınan maden işletme ruhsatı ve maden işletme izni kapsamında yürütülecek madencilik faaliyeti için tahsis amacının değiştirilmesine gerek olmadığı yönünde işlem tesis edilmesi gerekirken başvurunun esas yönünden yapılan değerlendirme neticesinde reddine ilişkin işlemin açıkça hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, davacının işlettiği alanda meydana gelen patlamalar sebebiyle çevre evlerde hasar oluştuğu, söz konusu alanın 3 kilometre mesafe içerisinde zeyinlik alanlar tespit edildiği, teknik inceleme raporunda mera alanına köylülerin ihtiyacı bulunduğu,maden yatırımı için alternatif alan bulunabileceği belirtildiğinden tahsis değişikliği uygun görülmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Sekizinci Dairesince işin gereği görüşüldü:

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İstinaf" başlıklı 45. maddesinde, "1) İdare ve vergi mahkemelerinin kararlarına karşı, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde istinaf yoluna başvurulabilir. ... 3) Bölge idare mahkemesi, yaptığı inceleme sonunda ilk derece mahkemesi kararını hukuka uygun bulursa istinaf başvurusunun reddine karar verir. Karardaki maddi yanlışlıkların düzeltilmesi mümkün ise gerekli düzeltmeyi yaparak aynı kararı verir. ... 6) Bölge idare mahkemelerinin 46 ncı maddeye göre temyize açık olmayan kararları kesindir. " hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Yukarıda yer verilen mevzuat hükümlerinin değerlendirilmesinden; İdare Mahkemelerinin tek hakim sınırı dışında kalan bütün kararlarına karşı mahkemenin bulunduğu yargı çevresindeki bölge idare mahkemesine istinaf başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemesince istinaf incelemesi üzerine verilen kararlara karşı ise sadece 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde yer alan konular ile sınırlı olarak Danıştay'a temyiz başvurusunda bulunulabileceği, bölge idare mahkemelerince istinaf incelemesi üzerine verilen ve 46. madde kapsamı dışında olan kararların ise kesin olduğu görülmektedir.

Bu durumda, temyiz istemine esas teşkil eden kararın Bölge İdare Mahkemesinin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunun 46. maddesine göre temyiz yolu açık olmayan "kesin" kararlarından olduğu anlaşıldığından temyiz isteminin incelenmesine yasal olanak bulunmamaktadır.