Danıştay 8. Daire E.2019/2036 K.2023/7396

2- …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: … plaka sayılı araçla, ilgili belediyeden izin almaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığının tespit edildiğinden bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3. maddesi uyarınca, aracın trafikten men edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile araç sürücüsüne 2.532,00.-TL para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; olayda, … plakalı araçla ilgili olarak 02/05/2016 tarihinde verilen ve 31/12/2016 tarihine kadar geçerli Kamu Servisi Yenilenen Geçici Güzergah Kullanım İzin Belgesi bulunduğu anlaşıldığından … plakalı araçla ilgili belediyeden izin almaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapıldığından bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3. maddesi uyarınca, aracın trafikten men edilmesine ve araç sürücüsüne idari para cezası verilmesine ilişkin işlemlerde hukuka uyarlık bulunmadığı, diğer yandan.

İstanbul Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde çalışan servis araçlarına ilişkin kuralların, ilgili Servis Araçları Yönergesinde düzenlendiği, anılan Yönergeye aykırı davranılması halinde Yönergede belirlenen yaptırımların uygulanmasının da mümkün olduğu; kaldı ki 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek 2. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesinde yer alan "araç sahibine" ibaresi ile ikinci cümlesinin "araç sahibi" yönünden Anayasa Mahkemesi'nin 11.09.2014 tarih ve E:2014/52, K: 2014/139 sayılı kararı ile Anayasaya aykırı görülerek iptaline karar verildiği,

sürücünün araç sahibi olmadığı halde araç sahibine para cezası verilmesi ve aracın trafikten men edilmesi işlemlerinin yasal dayanağı ortadan kalkmış bulunduğundan ihtilaf konusu aracın trafikten men edilmesine ilişkin işlemde bu yönüyle de hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, çalışma ruhsatı olmadan servis taşımacılığı yapıldığının tespit edildiği, normlar hiyerarşisine göre Kanunun Yönergeye göre öncelikli uygulanması gerektiği, harçtan muaf olunmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulmalarının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacılar tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

İdare Mahkemesi'nce, denetime konu faaliyete ilişkin güzergah izin belgesi olması nedeniyle 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3. maddesi uyarınca verilen yaptırımların hukuka aykırı olduğu sonucuna varılarak verilen iptal kararına yönelik yapılan istinaf başvurusunu reddeden Bölge İdare Mahkemesi kararı, bu gerekçe yönünden hukuka uygun olmakla birlikte, anılan gerekçeye yer verildikten sonra,

ayrıca Anayasa Mahkemesi'nin 11.09.2014 tarih ve E:2014/52, K:2014/139 sayılı iptal kararı göz önüne alındığında, araç sürücüsü ile araç maliki aynı olmadığından aracın altmış gün süreyle trafikten men edilmesine ilişkin işlemde bu yönüyle de hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilmiş olup, yapılan incelemede gerçekleştirilen faaliyetin Ek-2/3. madde kapsamında olmadığı belirlendiğinden, Anayasa Mahkemesi'nce verilen söz konusu iptal kararının gerekçeye eklenmesinde hukuki isabet bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Bu itibarla, temyize konu kararda sonucu itibarıyla hukuki isabetsizlik bulunmadığından, anılan kararın bu gerekçe ile onanması gerekmiştir.