Danıştay 8. Daire E.2019/2855 K.2023/2091

Dava konusu istem: Davacı adına kayıtlı … plakalı aracın, belediye sınırları içerisinde izin ve ruhsat alınmaksızın ticari faaliyette bulunduğundan bahisle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun ek 2/3.maddesi uyarınca 60 gün süreyle trafikten men edilmesine ve araç sürücüsüne 2.532,00 TL para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; uyuşmazlığın, para cezası yönünden incelenmesinden; dava konusu para cezasının araç sürücüsüne verilmiş olması sebebiyle, araç sahibi sıfatıyla işbu davayı ikame eden davacının para cezası yönünden kişisel ve güncel bir menfaat ihlali söz konusu olmadığından, para cezası bakımından öznel (sübjektif) dava ehliyeti bulunmadığı; uyuşmazlığın, davacıya ait aracın 2918 sayılı Kanunun Ek 2/3 maddesi uyarınca trafikten men edilmesine dair kısmı yönünden yapılan incelemede ise;

olayda, trafik ekiplerinin 04/03/2016 tarihinde yaptığı denetim sonucu davacının, büyükşehir belediyesi sınırları içerisinde toplu taşıma yapacak minibüslerin ulaşım ve yerleşim noktaları itibariyle güzergahlarını belirten Güzergah İzin Belgesi bulunmaksızın yolcu taşımacılığı yaptığı hususunun tespit edildiği,

bu durumda, şehir içi ulaşımı ve toplu taşımacılığı düzenleme ve gerekli önlemleri alma konusunda yetkili idare olan İzmir Büyükşehir Belediyesi tarafından yürürlüğe konulan mevzuat hükümleri gereğince büyükşehir belediyesi sınırları içinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yapılabilmesi için yetkili belediyeden izin veya ruhsat alınması gerektiğinden, yetkili belediyeden izin ve ruhsat almaksızın ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yaptığı sabit olan davacı hakkında 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun Ek 2/3.maddesi uyarınca tesis edilen dava konusu idari yaptırım kararlarında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçeleriyle davanın,

araç sürücüsüne para cezası verilmesine ilişkin kısmının ehliyet yönünden reddine; davacıya ait aracın 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin işlem kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:. K:… sayılı kararında;.

Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi üyesi olan 55 araç sahibine İzmir Büyükşehir Belediyesi UKOME'nin … tarih ve … sayılı kararı doğrultusunda güzergah izin belgesi verildiği, davacıya da kooperatif üyesi olarak İzmir Büyükşehir Belediyesi, Ulaşım Daire Başkanlığı, Trafik ve Denetim Şube Müdürlüğünce düzenlenen ve 11/08/2016 tarihine kadar geçerli olan … tarih ve … nolu güzergah izin belgesinin verildiği, güzergah izin belgesi verilmesinin dayanağı olan İzmir Büyükşehir Belediyesi UKOME'nin … tarih ve … sayılı kararının iptali istemiyle ...

İdare Mahkemesi'nde açılan davada, … günlü ve E:…, K:… sayılı iptal kararının, Danıştay Sekizinci Dairesince temyizen incelenmesi sonucunda 07/04/2016 günlü ve E:2016/1424, K:2016/3412 sayılı kararı ile kazanılmış hakların korunması amacıyla ve belediyenin yetkileri dahilinde tesis edildiği anlaşılan dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle bozulması üzerine ...İdare Mahkemesi'nin … günlü ve E:…, K:… sayılı kararı ile Danıştay Sekizinci Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle davanın reddedildiği,

bu kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Danıştay Sekizinci Dairesinde E:2017/7426 sayılı dosya kaydı ile temyiz incelemesinde derdest olduğunun anlaşıldığı, belirtilen fiili ve hukuki durum karşısında, davacının hukuken geçerli belediyece verilen izin dahilinde güzergah izin belgesine sahip olduğu,

korsan taşımacılık yaptığından bahsedilemeyeceğinden, davacıya ait ... plakalı aracın, 2918 sayılı Kanunu'nun Ek 2.maddesinin 3.fıkrası kapsamında 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık, davanın bu kısmını reddeden istinafa konu mahkeme kararında hukuki isabet bulunmadığı gerekçesiyle aracın 60 gün süre ile trafikten men edilmesine yönelik istinaf başvurusunun kabulüne, istinafa konu İdare Mahkemesi kararının bu kısmının kaldırılmasına, aracın 60 gün süre ile trafikten men edilmesine ilişkin dava konusu işlemin iptaline, idari para cezasına yönelik istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, 5216 sayılı Kanunun 7/f bendi ile her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergahlarını belirleme görevinin Büyükşehir Belediye Başkanlığına verildiği, aynı Kanunun 9. maddesiyle trafik hizmetlerini planlama, koordinasyon ve güzergah belirlenmesine ilişkin yetkiler ile Büyükşehir Belediyesi sınırları dahilinde il trafik komisyonunun yetkilerinin ulaşım koordinasyon merkezi tarafından kullanılacağının belirtildiği,

İzmir Büyükşehir Belediyesi Servis Araçları Yönergesi hükümleri uyarınca Yönerge kapsamına giren servis araçlarının Belediyeden Servis Aracı Çalışma İzin Belgesi, Servis İzin Belgesi ve Bandrol almaları gerektiği, yine İzmir Büyükşehir Belediyesi Karayolu Toplu Taşımacılık Esasları Yönergesi hükümleri uyarınca güzergah izin belgesi almayan araçların taşımacılık yapamayacaklarının açıkça düzenlendiği, olayda 1608 sayılı Kanun hükümleri uyarınca müeyyide uygulanması mümkün ise de;

görev alanı farklı olan ihlalin bir sonucu olarak idari para cezasının 2918 sayılı Kanun kapsamında olması sebebiyle aynı Kanunun Ek 2/3. maddesinin uygulanması gerektiği, bu nedenle hukuka aykırı olan temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ….'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.