Danıştay 8. Daire E.2019/2884 K.2021/4918

Dava konusu istem: Davacı tarafından; sevk ve idaresinde bulunan … plaka numaralı motosikletin D-130 Yolunda Kandıra- Gölcük yönünde seyir halinde iken yola aniden çıkan başıboş ata çarpması sonucu yaralanması olayında, idarenin hizmet kusuru bulunduğundan bahisle 1.000-TL maddi ve 200.000-TL manevi olmak üzere toplam 201.000-TL tazminatın kaza tarihi olan 10.04.2017 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararında; ihtilafın karayolunda meydana gelen trafik kazasından kaynaklandığı ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu hükümlerine göre incelenerek sonuçlandırılması gerektiği, bu sebeple, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110'uncu maddesi hükmü gereği adli yargının görevli olduğu, nitekim Uyuşmazlık Mahkemesi ve Anyasa Mahkemesi'nin de anılan maddeye yönelik kararlarının bu yönde olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından uyuşmazlığın görüm ve çözümünde idare mahkemelerinin görevli olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.