Danıştay 8. Daire E.2019/2921 K.2023/4979

Dava konusu istem: Davacının … plaka sayılı aracının, ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın belediye sınırları dahilinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığında kullanıldığı gerekçesiyle 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun Ek-2/3. maddesine istinaden 60 gün trafikten men edilmesine ve davacıya aynı Kanun hükmü uyarınca 2.628,00-TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararda; görevli trafik ekiplerince 09.01.2017 günü yapılan denetimlerde davacının, okul servisi olarak kullandığı … plaka sayılı aracı ile ilgili belediyeden izin veya ruhsat almaksızın belediye sınırları dahilinde ticari amaçlı yolcu taşımacılığı yaptığının tespit edildiği gerekçesiyle dava konusu işlemin tesis edildiği, davacının ise aynı gün Hatay Büyükşehir Belediyesi Ulaşım Dairesi Başkanlığı'na başvuruda bulunarak 09.01.2017-08.01.2018 tarihleri arasında geçerli olacak şekilde okul servis aracı özel izin belgesi aldığı;

davacıya ait aracın ruhsat bilgileri incelendiğinde, aracın kullanım amacının "okul servis aracı-ticari" olarak kayıtlı olduğu, işlemin tesis edilmesi ile birlikte aynı gün davacı tarafından Büyükşehir Belediyesi'ne başvuruda bulunularak okul servis aracı özel izin belgesinin alındığı,

Hatay İli'nin 6360 sayılı Yasa uyarınca 30.03.2014 tarihi itibariyle Büyükşehir Belediyesi statüsüne kavuşmuş olması nedeniyle ilgili mevzuat hükmünün uygulanması ve gereklerinin yerine getirilmesi noktasında uygulama birliğinin henüz sağlanamadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, davacı tarafından ticari plakalı minibüs ile yapılan servis taşımacılığının 2918 sayılı Kanun'un Ek 2. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında değerlendirilmesinin kişi ve toplum yararı arasındaki dengeyi bozucu nitelikte, hakkaniyet ilkesi ve nesafet kuralları ile bağdaşmadığı gerekçeleriyle dava konusu işlemlerin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, denetim sırasında davacının (B) sınıfı sürücü belgesinin 5 yıllık süreyi doldurmadığı, okul servis aracı kullanmaya yeterli olmadığının tespit edildiği ve belediyeden aldığı izin belgesi bulunmadığı için dava konusu işlemlerin tesis edildiği, izin belgesinin sonradan almasının işlemi sakatlamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosyanın incelenmesinden; görevli polis memurlarınca 09.01.2017 tarihinde yapılan denetimde davacının … plakalı aracıyla belediyeden izin almadan yolcu taşımacılığı yapması nedeniyle davaya konu işlemlerin tesis edildiği, davacı tarafından Hatay Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığı'nca düzenlenmiş S plakalı araç ruhsatına ilişkin ödemeleri gösteren 09.12.2016 ve 09.01.2017 tarihli makbuzlar ile ayrıca 09.01.2017 tarihinde verilmiş okul servis aracı izin belgesinin sunulduğu; davalı idare tarafından tesis edilen işlemlerin dayanağını oluşturacak nitelikte ve yeterlilikte (araçta yolcu bulunup bulunmadığı,

bu yolcuların hangi amaçla, nereden nereye taşındığı, yapılan taşımacılığın şehir içi sınırları içerisinde kalıp kalmadığı ve yolcuların ücretli taşınıp taşınmadığına ilişkin) herhangi bir tutanağın düzenlenmediği, davacının sunduğu bilgi ve belgelerin aksini gösterecek belgelerin bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. Öte yandan, davalı idarenin temyiz dilekçesinde, davacı hakkında 2918 sayılı Kanun'un 47. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi uyarınca verilen cezanın da hukuka uygun olduğu ileri sürülmüş ise de, temyizen incelenen davada sadece 2918 sayılı Kanun'un Ek 2/3. maddesi uyarınca verilen para cezası ile … plakalı aracın trafikten men edilmesine ilişkin işlemlerin iptalinin talep edildiği ve yargılamanın da bu işlemlere özgü olarak yürütüldüğü görülmekte olup, söz konusu iddianın değerlendirilebilmesi de hukuken mümkün değildir.