Danıştay 8. Daire E.2019/4432 K.2021/3228

2- …Bakanlığı

VEKİLİ

1. Hukuk Müşaviri Yrd. …

3- …Büyükşehir Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

DAVANIN KONUSU

15/06/2006 günlü, 26199 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin 18. maddesinin (ç) fıkrasındaki, "bilet ücret ve tarifelerini" ibaresi ile "üçüncü şahıslara işletilmesi için izin vermek, izin verilen otoparklar" ibaresinin iptali istemidir.

DAVACININ İDDİALARI

5216 sayılı Yasa uyarınca bilet ücret ve tarifeleri belirleme yetkisinin büyükşehir belediyelerine ait olduğu, bu yetkinin Ulaşım Koordinasyon Merkezlerine (UKOME) kullandırılmasının Yasaya aykırı olduğu, UKOME'nin danışma kurulu niteliğinde olduğu ve yönetmelikle karar organı haline getirilmesinin hukuka aykırı olduğu, İSPARK tarafından İstanbul'da yolların, caddelerin ve sokakların otopark olarak kiralanması ve işletilmesinin yasaya uygun olmadığı, Yönetmeliğin hukuka ve kamu yararına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

DAVALILARIN SAVUNMASI

…BAKANLIĞININ SAVUNMASI: 5216 sayılı Yasanın 15/f ve 9 (m) maddeleri ile 2918 sayılı Yasanın 12/b-4 maddesinin, trafik hizmetlerini planlama ve tarife ile otopark yeri belirleme konusundaki yetkiyi UKOME'ye verdiği, Yönetmeliğin üst hukuk normuna uygun olduğu savunulmaktadır.

…BÜYÜKŞEHİR BELEDİYE BAŞKANLIĞININ SAVUNMASI : Davacının başvurusu ve başvuru üzerine tesis edilen işlemlerin, iptali istenen Yönetmelik hükmüne ilişkin olmayıp, işlemlerin uygulama işlemi olmaması sebebiyle davanın süresinde olmadığı; yetkinin UKOME'ye ait olduğu savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : …

DÜŞÜNCESİ

Dava; 15/06/2006 tarih ve 26199 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin 18. maddesinin (ç) fıkrasındaki, "bilet ücret ve tarifelerini" ibaresi ile "üçüncü şahıslara işletilmesi için izin vermek, izin verilen otoparklar" ibaresinin iptali istemiyle açılmıştır. Danıştay Sekizinci Dairesinin 26/06/2014 günlü ve E:2010/5405, K:2014/5764 sayılı kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/04/2016 gün ve E:2014/4658, K:2016/1481 sayılı kararıyla bozulması üzerine dosya incelendi.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun. "Dava açma süresi" başlıklı 7. maddesinin 1. fıkrasında, "dava açma süresi, özel kanunlarında ayrı süre gösterilmeyen hallerde Danıştayda ve idare mahkemelerinde altmış ve vergi mahkemelerinde otuz gündür", 4. fıkrasında "İlanı gereken düzenleyici işlemlerde dava süresi, ilan tarihini izleyen günden itibaren başlar.

Ancak bu işlemlerin uygulanması üzerine ilgililer, düzenleyici işlem veya uygulanan işlem yahut her ikisi aleyhine birden dava açabilirler...", "Sürelerle ilgili genel esaslar" başlıklı 8. maddesinin 1. fıkrasında, "Süreler, tebliğ, yayın veya ilan tarihini izleyen günden itibaren işlemeye başlar".

"Üst makamlara başvurma" başlıklı 11. maddesinin 1. fıkrasında, "İlgililer tarafından idari dava açılmadan önce, idari işlemin kaldırılması, geri alınması değiştirilmesi veya yeni bir işlem yapılması üst makamdan, üst makam yoksa işlemi yapmış olan makamdan, idari dava açma süresi içinde istenebilir. Bu başvurma, işlemeye başlamış olan idari dava açma süresini durdurur", 2. fıkrasında, "Altmış gün içinde bir cevap verilmezse istek reddedilmiş sayılır".

3. fıkrasında ise, "İsteğin reddedilmesi veya reddedilmiş sayılması halinde dava açma süresi yeniden işlemeye başlar ve başvurma tarihine kadar geçmiş süre de hesaba katılır" kuralları bulunmaktadır.

Bu kurallar ile ilanı gereken düzenleyici işlemlere karşı iki ayrı yol izlenerek dava açma olanağı tanınmıştır: 1. Düzenleyici işlemin ilan tarihini izleyen günden itibaren altmış gün içinde dava açılabilir. 2. Düzenleyici işlemin uygulanması üzerine, uygulama işleminin tebliğini izleyen günden itibaren altmış gün içinde dava açılabilir. Yukarıda belirtilen dava açma sürelerine uyulmadan açıldığı anlaşılan davanın öncelikle süre aşımı yönünde reddi gerekmektedir. İşin esası incelendiğinde;

Dosyanın incelenmesinden; davacı tarafından 01/12/2009 tarihli dilekçelerle …Bakanlığı ile.

Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na başvurularak, "toplu taşıma sistemine dahil edilen metrobüs hizmetine yapılan zammın geri alınması için gereğinin yapılması, hizmet standartlarının belirlenmesi, ilan edilmesi, hız sınırına uyulması, engelli vatandaşların metrobüsten yararlanmasının sağlanması, İstanbul İli içindeki araç park alanlarından elde edilen gelirlerin Belediye bütçesine dahil edilmesi, yasal olmayan uygulamalara son verilerek kamu zararının ortadan kaldırılması"nın istendiği, davalı idarelerden.

Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nca verilen cevaplar üzerine Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin 18. maddesinin (ç) fıkrasındaki, "bilet ücret ve tarifelerini" ibaresi ile "üçüncü şahıslara işletilmesi için izin vermek, izin verilen otoparklar" ibaresinin iptali istemiyle ile İçişleri Bakanlığı ile İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na karşı bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun "Büyükşehir belediyesinin görev, yetki ve sorumlulukları şunlardır:" başlıklı 7. maddesinin (f) bendinde, Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek;

kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri, "Ulaşım hizmetleri" başlıklı 9. maddesinde ise, Büyükşehir içindeki kara, deniz, su, göl ve demiryolu üzerindeki her türlü taşımacılık hizmetlerinin koordinasyon içinde yürütülmesi amacıyla büyükşehir belediye başkanı ya da görevlendirdiği kişinin başkanlığında, yönetmelikle belirlenecek kamu kurum ve kuruluşları ile, Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonunun görevlendireceği ilgili odanın temsilcisinin katılacağı Ulaşım Koordinasyon Merkezi kurulur.

İlçe belediye başkanları kendi belediyesini ilgilendiren konuların görüşülmesinde koordinasyon merkezlerine üye olarak katılırlar. Ulaşım Koordinasyon Merkezi toplantılarına ayrıca gündemdeki konularla ilgili üye olarak belirlenmeyen ulaşım sektörü ile ilgili kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarından ihtisas meslek odalarının temsilcileri de davet edilerek görüşleri alınır.

Bu Kanun ile büyükşehir belediyesine verilen trafik hizmetlerini plânlama, koordinasyon ve güzergâh belirlemesi ile taksi, dolmuş ve servis araçlarının durak ve araç park yerleri ile sayısının tespitine ilişkin yetkiler ile büyükşehir sınırları dahilinde il trafik komisyonunun yetkileri ulaşım koordinasyon merkezi tarafından kullanılır. Ulaşım koordinasyon merkezi kararları, büyükşehir belediye başkanının onayı ile yürürlüğe girer.

Ulaşım koordinasyon merkezi tarafından toplu taşıma ile ilgili alınan kararlar, belediyeler ve bütün kamu kurum ve kuruluşlarıyla ilgililer için bağlayıcıdır. Koordinasyon merkezinin çalışma esas ve usulleri ile bu kurullara katılacak kamu kurum ve kuruluş temsilcileri, Çevre ve Şehircilik Bakanlığı ile İçişleri Bakanlığı tarafından müştereken çıkarılan yönetmelikle belirlenir.

Büyükşehir belediyelerine bu Kanun ile verilen görev ve yetkilerin uygulanmasında, 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz kurallarına yer verilmiştir..

Anılan bu düzenlemeler ile imar, planlama, ulaşım, itfaiye gibi geniş çerçevede eşgüdüm ve bütünlük içerisinde yürütülmesi gereken mahalli müşterek nitelikteki kamu hizmetlerinin sunumunda etkinlik sağlanmasının, geniş bir katılım ve bakış açısı içerisinde yapılmasının amaçlandığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 8. ve 9. maddelerine dayanılarak çıkartılan ve dayanağı Kanuna koşut düzenlemeler içeren Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin 18. maddesinin (ç) fıkrasında hukuka aykırı bir yön bulunmamakla birlikte, Kanunun ve Yönetmeliğin verdiği yetkiye dayanılarak alınan kararların, hukuka, kamu yararı ve hizmet gereklerine aykırılık taşıdığından bahisle iptal davalarına konu edilmeleri her zaman mümkündür.

Açıklanan nedenlerle, yasal dayanaktan yoksun bulunan davanın reddine karar verilmesi gerektiği, düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ SÜREÇ

İstanbul ilinde ikamet eden davacı tarafından, toplu taşıma sistemine dahil edilen metrobüs hizmetine yapılan zammın geri alınması için gereğinin yapılması, hizmet standartlarının belirlenmesi, ilan edilmesi, hız sınırına uyulması, engelli vatandaşların metrobüsten yararlanmasının sağlanması, İstanbul İli içindeki araç park alanlarından elde edilen gelirlerin Belediye bütçesine dahil edilmesi, yasal olmayan uygulamalara son verilerek kamu zararının ortadan kaldırılması istemiyle 01/12/2009 tarihinde başvuruda bulunulduğu,

başvurunun ücrete ilişkin kısmı yönünden 19/01/2010, 05/04/2010 ve 24/04/2010 tarihlerinde, park gelirlerinin Büyükşehir Belediyesi gelirleri arasına alınması kısmı yönünden ise 25/12/2009 tarihli yazılar ile davacı başvurusuna cevap verilerek başvurunun reddedilmesi üzerine dava konusu Yönetmelik kuralının, tarife belirleme ve otoparkların üçüncü şahıslarca işletilmesi için izin vermek konusunda UKOME'ye yetki veren ibarelerinin iptali istemiyle bakılan dava açılmıştır.

Dairemizin 26/06/2014 günlü, E:2010/5405, K:2014/5764 sayılı kararıyla; dava konusu edilen Yönetmeliğin Resmi Gazete'de yayımından itibaren 60 günlük dava açma süresi içerisinde dava açılması gerektiğinden, aradan dört yıl geçtikten sonra yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin, geçirilmiş olan dava açma süresini canlandırmayacağı, bu durumda; Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin iptali istemiyle açılan davanın yasal süresi içerisinde açılmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Davacının kararı temyiz etmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun 07/04/2016 gün ve E:2014/4658, K:2016/1481 sayılı kararıyla; davacının başvurusuna konu ettiği yukarıda ifade edilen hususların dava konusu Yönetmelik maddesinin verdiği yetki dayanak alınarak belirlendiği göz önünde bulundurulduğunda, davacının yaptığı başvuruya verilen cevapların, bu Yönetmeliğin 'uygulama işlemi' olarak nitelendirilmesi zorunlu olup, bu durumda uygulama işlemlerinin davacıya tebliğ edilip edilmediği, edilmiş ise bu tebligatların hangi tarihte yapıldığı,

tebliğ edilmediyse davacının bunlardan haberdar olduğu tarihler araştırılmak suretiyle Dairesince davanın süresinde açılıp açılmadığı hususunda yeniden bir değerlendirilme yapılarak karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle Dairemiz kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin 26/06/2014 gün ve E:2010/5405, K:2014/5764 sayılı süre ret kararının, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 07/04/2016 gün ve E:2014/4658, K:2016/1481 sayılı kararı ile bozulması üzerine işin esası hakkında karar verilmesi gerekmektedir.

İNCELEME VE GEREKÇE

USUL YÖNÜNDEN

Dairemizce verilen süre ret kararının; Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca; işlemlerin uygulama işlemi olduğu gerekçesiyle bozulması ve kararda uygulama işlemlerinin tebliğ tarihleri araştırılarak karar verilmesi gerektiği belirtildiğinden; iş bu bozma kararı uyarınca verilen … gün ve E:… sayılı ara kararımıza verilen cevapta; tebliğ evraklarının bulunmadığı belirtilmiş olmakla; davacı tarafından bildirilen 28/04/2010 tarihine göre 25/06/2010 gününde açılan davanın süresinde olduğu değerlendirilmekte olup, davalı idarenin süre itirazı yerinde görülmemiştir.

ESAS YÖNÜNDEN

İlgili Mevzuat:

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde.

Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek büyükşehir belediyesinin görev ve yetkileri arasında düzenlenmiş;

uygulama işleminin tesisi tarihinde yürürlükte olan 9. maddesinde. "Büyükşehir içindeki kara, deniz, su, göl ve demiryolu üzerindeki her türlü taşımacılık hizmetlerinin koordinasyon içinde yürütülmesi amacıyla büyükşehir belediye başkanı ya da görevlendirdiği kişinin başkanlığında, yönetmelikle belirlenecek kamu kurum ve kuruluşları ile, Türkiye Şoförler ve Otomobilciler Federasyonunun görevlendireceği ilgili odanın temsilcisinin katılacağı Ulaşım Koordinasyon Merkezi kurulur.

İlçe belediye başkanları kendi belediyesini ilgilendiren konuların görüşülmesinde koordinasyon merkezlerine üye olarak katılırlar. Ulaşım Koordinasyon Merkezi toplantılarına ayrıca gündemdeki konularla ilgili üye olarak belirlenmeyen ulaşım sektörü ile ilgili kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarından ihtisas meslek odalarının temsilcileri de davet edilerek görüşleri alınır.

Bu Kanun ile büyükşehir belediyesine verilen trafik hizmetlerini plânlama, koordinasyon ve güzergâh belirlemesi ile taksi, dolmuş ve servis araçlarının durak ve araç park yerleri ile sayısının tespitine ilişkin yetkiler ile büyükşehir sınırları dahilinde il trafik komisyonunun yetkileri ulaşım koordinasyon merkezi tarafından kullanılır.

Ulaşım koordinasyon merkezi kararları, büyükşehir belediye başkanının onayı ile yürürlüğe girer.

Ulaşım koordinasyon merkezi tarafından toplu taşıma ile ilgili alınan kararlar, belediyeler ve bütün kamu kurum ve kuruluşlarıyla ilgililer için bağlayıcıdır.

Koordinasyon merkezinin çalışma esas ve usulleri ile bu kurullara katılacak kamu kurum ve kuruluş temsilcileri, İçişleri Bakanlığı tarafından çıkarılacak yönetmelikle belirlenir.

Büyükşehir belediyelerine bu Kanun ile verilen görev ve yetkilerin uygulanmasında, 13.10.1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz. hükmü. 26.maddesinde. "Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir.

Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler.

Büyükşehir belediyesi, kendisine ait büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir; ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50’sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50’sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 8/9/1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir" hükmü bulunmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 12. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinin, 4. alt bendinde; gerçek ve tüzelkişiler ile resmi ve özel kurum ve kuruluşlara ait otopark olmaya müsait boş alan, arazi ve arsaları geçici otopark yeri olarak ilan etmek ve bunların sahiplerine veya üçüncü kişilere işletilmesi için izin vermek, il ve ilçe trafik komisyonlarının görev ve yetkileri arasında belirtilmiştir.

5216 sayılı Yasanın 8. ve 9. maddelerine dayalı olarak İçişleri Bakanlığınca yürürlüğe konulan Büyükşehir Belediyeleri Koordinasyon Merkezleri Yönetmeliğinin UKOME'nin görev ve yetkilerini belirleyen 18. maddesinin 1. fıkrasının (ç) bendinde.

Kara, deniz, göl, nehir, kanal ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; otobüs, taksi, dolmuş ve servis durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek, gerçek ve tüzel kişiler ile resmi ve özel kurum ve kuruluşlara ait otopark olmaya müsait boş alan, arazi ve arsaları geçici otopark yeri olarak ilan etmek ve bunların sahiplerine veya üçüncü şahıslara işletilmesi için izin vermek,

izin verilen otoparklar ile karayolu üzerindeki diğer park yerlerinde özürlüler için işaretlerle belirlenmiş bölümler ayrılmasını sağlamakla, UKOME'nin görevli ve yetkili olduğu kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

UKOME'nin görev ve yetkilerini belirleyen ve üst hukuk normu niteliğindeki 5216 sayılı Yasanın 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yasa ile büyükşehir belediyesine verilen trafik hizmetlerini planlama yetkisinin UKOME'ye ait olacağı.

UKOME'nin; merkezi idarenin temsilcileri, meslek odası ve belediye temsilcilerinin katılımıyla teşekkül eden ve tüm beldede etkileri olan ulaşım hizmetinin sunumuna ilişkin esas ve usulleri belirleyen idari bir örgütlenme olması hasebiyle; trafik hizmetlerinin planlanması yetkisi kapsamında, tüm beldede etkileri olan güzergah, ticari araç sayısı, ruhsat verme ve toplu ulaşımda bilet ücret ve tarifesi belirleme gibi yetkileri haiz olduğu açık olup; ulaşım hizmetinin planlaması yetkisinin, tarife belirleme yetkisini de kapsaması madde ile ulaşılmak istenen amaca uygundur.

Bu itibarla, davacı tarafından iptali istenen Yönetmelik kuralında yer alan "bilet ücret ve tarifelerinin" ifadesinde üst hukuk normlarına aykırılık görülmemiştir. Öte yandan; 5216 sayılı Yasanın yollamada bulunduğu 2918 sayılı Yasanın 12/b-4. maddesinde yer verilen otopark belirleme yetkisinin UKOME'ye ait olması; 5216 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca da; belediyelere ait otoparkların belediye şirketince işletilmesine cevaz verilmesi karşısında; davacı tarafından iptali istenen Yönetmelik maddesinde yer alan "üçüncü şahıslarca işletilmesi için izin vermek, izin verilen otoparklar" ibaresinin de üst hukuk normlarına uygun olması nedeniyle hukuka aykırı bir yön bulunmamaktadır.

KARŞI OY

X- Yukarıda yer verilen 5216 sayılı Yasanın 7/f maddesinde; ulaşım ve toplu taşıma hizmetini planlamak, bilet ücret tarifeleri belirlemek ve araç park yerlerini ve güzergahları belirlemek büyükşehir belediyelerinin görev ve yetkileri arasında düzenlenmiş ise de bu yetkinin belediyenin hangi organı tarafından (meclis, encümen, başkan) kullanacağı açıkça düzenlenmemiştir.

Öte yandan, ulaşım hizmetlerine ilişkin bazı yetkilerle donatılan UKOME'nin oluşumu ile görevlerini belirleyen 5216 sayılı Yasanın 9. maddesinin 2. fıkrasında büyükşehir belediyesine verilen trafik hizmetlerini planlama, koordinasyon, güzergah belirleme, araç park yerleri ile sayısını belirleme yetkisinin ve İl Trafik Komisyonu yetkilerinin UKOME'ce kullanılacağı belirtilerek, UKOME'nin görev ve yetkileri sayma yoluyla belirtilmiş olup; bu yetkiler arasında bilet ücret tarifesini belirleme yetkisi bulunmamaktadır.

Bu itibarla; esas olarak büyükşehir belediyesine verilen ve belediyenin hangi organı tarafından kullanılacağı belli olmayan bilet ücret tarifesi belirleme yetkisinin belediyenin karar organı olan belediye meclisince kullanılması gerekmekte olup; dayanak Yasa maddesi hilafına, bu yetkinin UKOME'ce kullanılacağına dair düzenlemede hukuka uyarlık görülmemiştir.

Bu durumda; sayın çoğunluğun otoparklar ile ilgili ibare yönünden verdiği ret kararına katılmakla birlikte; "bilet ücret ve tarifelerini" ibaresi yönünden işlemin iptali gerektiği oyu ile çoğunluk kararına katılmıyoruz.