Danıştay 8. Daire E.2019/4450 K.2023/216

Dava konusu istem: Bartın ili, Amasra ilçesi, … paftada 2B grup maden arama ruhsatı talebinin reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararında; davacı şirket tarafından, söz konusu saha için işletme ruhsatı verilmesi talebiyle 15/11/2013 tarihinde yapılan müracaatın, 2012/15 sayılı Başbakanlık Genelgesi uyarınca uygun görülmediği, izleyen süreçte 11/01/2018 tarihinde 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 10. maddesi kapsamında yeni bir başvuru yapıldığı,

dolayısıyla başvurunun, ilgili Genelge hakkında Danıştay 8. Dairesince verilen 11/11/2015 tarihli, E:2014/7883 sayılı yürütmenin durdurulması kararı da dikkate alınarak mevcut durum itibarıyla yeniden değerlendirilmesi gerektiği, olayda maden arama ve işletme ruhsatı talepleri karşısında 3213 sayılı Yasa ile ilgili Bakanlığın gerekli izni verme konusunda görev ve yetkilerle donatıldığı, buna karşın, çıkarılan Genelge ile bu görev ve yetkilerin önüne geçilerek 3213 sayılı Yasa'nın uygulatıcısı konumunda olan Bakanlık yerine bir diğer kurum tarafından (Başbakanlık) anılan yetkinin kullanıldığı,

bu durumun Bakanlık tarafından tesis edilen işleme gerekçe olarak gösterildiği anlaşılmış olup, yürütülmesi durdurulan Genelge ile getirilen izin müessesesi işletilmek suretiyle davacının başvurusunun uygun bulunmamasına ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, davacı başvurusunun Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığınca uygun görülmesi sonrası her ne kadar 2012/15 sayılı Başbakanlık Genelgesi kapsamında uygun görülmediği belirtilmiş ise de;

bu konudaki taktir yetkisinin kamu yararı ve hizmet gereklerine uygun olarak kullanıldığı hususunun somut bilgi ve belgelerle ortaya konulamaması ve davalı idare tarafından davacıya maden arama ruhsatı verilmemesini haklı gösterecek başkaca somut bir bilgi ve belge de sunulamaması karşısında; davacıya ruhsat verilmemesine ilişkin dava konusu işlemde sebep yönünden de hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Usul yönünden davanın süresinde açılmadığı, esas yönünden ise, davacı şirketin Bartın ili, Amasra ilçesi hudutları dahilinde bulunan ER:… sayılı II (b) grubu saha için işletme ruhsatı talebinde bulunduğu,16/06/2012 tarih ve 28325 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 2012/15 sayılı Başbakanlık Genelgesi gereğince söz konusu müracaat ile ilgili belgelerin Başbakanlık Ekonomik Sosyal ve Kültürel İşler Başkanlığı'na gönderildiği, buna cevaben Başbakanlığın … tarih ve … sayılı yazısında davacı müracaatının 2012/15 sayılı Başbakanlık Genelgesi kapsamında uygun bulunmadığının belirtildiği,

Danıştay'ın yürütmeyi durdurma kararının idareye 18.01.2016 tarihinde tebliğ edildiği, dolayısıyla bu tarihten sonra yapılan başvurularda uygulanabileceği, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, 703 sayılı KHK ile 3213 sayılı Maden Kanunu'na eklenen Geçici 33. madde ve 15/07/2018 tarih ve 30479 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4 Nolu Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 766. maddesi uyarınca Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı hasım mevkiiden çıkarılıp Maden ve Petrol İşleri Genel Müdürlüğü hasım mevkiine alınarak gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.