Danıştay 8. Daire E.2019/5952 K.2023/8092

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2464 sayılı Belediye Gelirleri Kanunun 44.maddesi gereğince Aralık/2017 döneminde su faturaları ile tahsil edilen 193.709,23 TL çevre temizlik vergisinden kaynaklanan alacağının, kurumlarının depozito alacaklarına istinaden mahsup edilmesine dair Antalya Büyükşehir Belediyesi Asat Genel Müdürlüğünün ... tarih ... sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararında; uyuşmazlıkta, mevzuat hükümleri uyarınca valilik bünyesinde oluşturulan devir, tasfiye ve paylaştırma komisyonunca davalı idareye devir edilecek alacak depozito tutarının tam olarak tespit edilmesi gerekirken davalı idarenin tek taraflı olarak müfettiş raporuna istinaden devre konu abone güvence bedelinin davacının çevre temizlik vergisi alacağına mahsubuna ilişkin dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NIN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.