KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2020/1293 E., 2024/1072 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 1 Mart 2024
- Esas No
- 2020/1293
- Karar No
- 2024/1072
- Temyiz eden (davalı)
- ... Başkanlığı
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ... Valiliği
- İstemin konusu
- ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
552 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: Davacı Yalova Valiliği tarafından, Birlik Başkanı ödeneğinin aylık net 1.000,00-TL olarak belirlenmesine ilişkin davalı İdare Meclisinin ... tarih ve ... sayılı kararı ile yine Birlik Başkanı ödeneğinin net 3.500,00-TL/Ay olarak belirlenmesine ilişkin Meclisin ... tarih ve ... sayılı kararın ve bu kararın yeniden değerlendirilmesini içeren davacı Valilik isteminin reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin, ...İdare Mahkemesi'nin ... tarih ve E....
K.... sayılı kararı ile iptali üzerine, davacı Yalova Valiliğince birliğin mali yönden denetimi sonucu 2008/2017 yılları arasında mevzuata aykırı olarak ödendiği belirlenen toplam 486.436,56 TL'nin 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu'nun 22.maddesi uyarınca, kişi borcu teklifleri yapılmak üzere ... tarih ve ... sayılı Valilik yazısı ile gönderilmesi karşısında alınan ... tarih ve ... sayılı Yeşil Körfez Su Birliği Meclis Kararının iptali iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; uyuşmazlıkta, ...İdare Mahkemesinin... tarih ve E....
K....sayılı kararı ile birlik başkanı ödeneğinin dayanağı niteliğindeki meclis kararlarının iptal edildiği ve 5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanununda birlik başkanlarına ödenek (maaş) ödenebileceğine ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, yapılan ödemelerin dayanaksız ve hukuka aykırı olduğuna karar verildiği görülmekte olup, Kanuni dayanağı bulunmayan birlik başkanı ödeneği adı altındaki yersiz ödemelerin davalı Yeşil Körfez Su Birliği'nin mali denetimi sonucu düzenlenen kamu zararı tespit raporu ile kamu zararı oluşturduğunun tespit edildiği,
5355 sayılı Mahalli İdare Birlikleri Kanunu'nun 22.maddesi ile mali denetim sonucunda tespit edilen kamu zararı üzerine yapılan kişi borcu tekliflerinin birlik meclisince karara bağlanması gerektiğinin açıkça düzenlenmiş olması karşısında, 'Mahkeme kararının yalnızca birlik başkanı ödeneğinin dayanağı niteliğindeki meclis kararlarının iptaline ilişkin olduğu,
söz konusu kararda, kamu zararının tahsiline ilişkin hüküm olmadığından tespit edilen kamu zararları ile ilgili olarak birlik meclisince karar alınmasına yer olmadığına' şeklindeki davaya konu işlemde hukuka ve ilgili mevzuat hükümlerine uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu, ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davalı tarafından, işlemde hukuka aykırılık olmadığı, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 8. Daire, E. 2020/1293, K. 2024/1072, 1 Mart 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama