KÜNYE
Danıştay 8. Daire Başkanlığı 2020/3927 E., 2024/207 K.·T.C. Danıştay Sekizinci Daire
- Karar tarihi
- 25 Ocak 2024
- Esas No
- 2020/3927
- Karar No
- 2024/207
- Temyiz eden (davacı)
- … Teşkilatı A.Ş.
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Büyükşehir Belediye Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının, temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
564 kelime·3 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı şirketin Adana Başmüdürlüğü bünyesinde görev yapan postacı unvanlı personele ücretsiz seyahat kartı ve vize işlemlerinin durdurulduğu 06/12/2016 tarihinden Mahkemenin … esas sayılı dosyasında verilen yürütmeyi durdurma kararının gereğinin yerine getirildiği 2018 yılı Nisan ayı arasında görevli postacılara ulaşım bedeli olarak ödenen 240.568,25 TL'nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararda; posta ve dağıtıcıların 4736 sayılı Kanun'un 1. maddesinin 1. fıkrası hükmünden muaf tutulmasına ilişkin 2002/3700 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile 5584 sayılı Kanun'un 13/1. maddesindeki.
"Şehir içinde postayı taşıyan memur ve dağıtıcılar; resmi idareler, belediyeler ve ortaklıklar tarafından alınan yolculuk ücretlerini ve bu ücretlere zammolunan vergi ve resimleri vermekten muaftırlar." hükmü uyarınca, davacı idarenin şehir içinde postayı taşıyan memur ve dağıtıcılarının yolculuk ücretleri ve bu ücretlere zammolunan vergi ve resimlerden muaf iken, 09/05/2013 tarih ve 6475 sayılı Posta Hizmetleri Kanunu'nun 31. maddesi ile 5584 sayılı Kanun yürürlükten kaldırıldığı ve 6475 sayılı Kanunda da bu yönde bir muafiyet hükmünün yer almadığı, mülga 5584 sayılı Kanun'a söz konusu muafiyetle ilgili herhangi bir atfın bulunmadığı,
söz konusu davacı personelinin 4736 sayılı Kanun'da sayılan ulaşımdan ücretsiz yararlanalar arasında da bulunmadığı hususları karşısında, 6475 sayılı Kanun'un yürürlüğe girmesiyle birlikte söz konusu taşımadan ücretsiz yararlandırma zorunluluğunun sona erdiğinden bahisle davacı idarede görev yapan dağıtıcı personelin Adana Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde ücretsiz ulaşım hizmetlerinden yararlandırılması zorunluluğunun ortadan kalktığı, davacının iddialarına dayanak aldığı.
İdare Mahkemesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararının,. Bölge İdare Mahkemesi. İdari Dava Dairesi'nin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı ile kaldırılarak davanın reddine karar verildiği, böylece davacının tazminat talebinin dayanağı kalmadığı sonucuna varılarak davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, 6475 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle birlikte, davacı idarede görev yapan dağıtıcı personelin Adana Büyükşehir Belediyesi sınırları içerisinde ücretsiz ulaşım hizmetlerinden yararlandırılması zorunluluğunun ortadan kalktığı yönündeki değerlendirmenin yürürlükteki mevzuata açıkça aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Sekizinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 8. Daire, E. 2020/3927, K. 2024/207, 25 Ocak 2024 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama